IV KK 85/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 marca 2026 r.
SSN Marek Siwek
w sprawie K. S.
oskarżonego z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2026 r.
wniosku obrońcy,
o zasądzenie zwrotu kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym,
na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.
postanowił:
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz K. S. kwotę 1200 (tysiąca
dwustu) zł tytułem zwrotu kosztów obrony poniesionych w
postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie, Sąd Najwyższy postanowieniem z 15 lutego 2023 r.,
oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez prokuratora od wyroku
Sądu Okręgowego w Częstochowie z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt VII Ka 916/21,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 7 maja 2021 r., sygn.
akt XVI K 1319/19.
Obrońca z wyboru oskarżonego, adw. M. K. złożył 12 marca 2026 r. do Sądu
Najwyższego wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej wymienionemu pomocy
prawnej w postępowaniu kasacyjnym w wysokości półtorakrotności stawki
IV KK 85/22
2
minimalnej wynikającej z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22
października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (k. 50, akta SN).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek obrońcy jest częściowo zasadny.
Zgodnie z treścią art. 636 § 1 k.p.k. w sprawach z oskarżenia publicznego, w
razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego wyłącznie przez
oskarżyciela publicznego, koszty procesu ponosi Skarb Państwa. Przepis ten ma
odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (art. 637a k.p.k.).
W postanowieniu kończącym postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie
rozstrzygnięto o kosztach sądowych za to postępowanie, jednakże nie rozstrzygano
o całości kosztów procesu, które z mocy powołanych wyżej przepisów ponosi Skarb
Państwa. Z art. 626 § 2 k.p.k. wynika bowiem, że niezamieszczenie rozstrzygnięcia
choćby o części kosztów procesu może skutkować wydaniem orzeczenia
uzupełniającego w tym przedmiocie. Nie ulega natomiast wątpliwości, że do
kosztów procesu zalicza się uzasadnione wydatki stron z tytułu ustanowienia w
sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.).
Jak wynika z akt sprawy, ustanowiony z wyboru adw. M. K. sporządził w
imieniu oskarżonego wyłącznie odpowiedz na kasację prokuratora, a zatem
wysokość jego wynagrodzenia za czynność dokonaną przed Sądem Najwyższym
określa § 11 ust. 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22
października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r,
poz. 215).
Odnosząc się natomiast do żądania obrońcy zasądzenia kosztów udzielonej
oskarżonemu pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym w wysokości
półtorakrotności stawki minimalnej należy wskazać, że w sprawie niniejszej nie
ujawniały się okoliczności uzasadniające zwiększenie stawki minimalnej, o jakich
mowa w § 15 ust. 3 rozporządzenia. W tym przepisie wskazano, że opłatę ustala
się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, jeśli uzasadnia to: niezbędny
nakład pracy adwokata szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do
prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i
posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu
IV KK 85/22
3
polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu (pkt 1);
wartość przedmiotu sprawy (pkt 2); wkład pracy adwokata w przyczynienie się do
wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak
również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących
wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie (pkt 3); rodzaj i zawiłość sprawy, w
szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w
sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie
dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków,
dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (pkt 4).
Żadna z powyżej wskazanych okoliczności nie wystąpiła w tej sprawie.
Wbrew bowiem twierdzeniom obrońcy, niemniejszej sprawy chociaż liczącej w
sumie 17 tomów, nie sposób zaliczyć do szczególnie zawiłych, trudnych
wymagających ponadprzeciętnego zaangażowania zważywszy, że prokurator w
kasacji podniósł zaledwie dwa zarzuty dotyczące naruszeń prawa procesowego
(art. 7 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
