IV KK 505/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 czerwca 2026 r.
SSN Zbigniew Puszkarski
w sprawie P.S.
skazanego za czyn z art. 177 § 2 k.k.
po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 czerwca 2026 r.
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki
posiłkowej
od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej
z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt VII Ka 365/25,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie
z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 1003/24,
p o s t a n o w i ł:
1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., art.
429 § 1 k.p.k. oraz art. 523 § 3 k.p.k. pozostawić kasację bez
rozpoznania;
2. kosztami procesu za postępowanie kasacyjne obciążyć
oskarżycielkę posiłkową K.S.;
3. zasądzić od oskarżycielki posiłkowej K.S. na rzecz P.S. kwotę
720 (siedemset dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
IV KK 505/25
2
Sąd Rejonowy w Cieszynie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II
K 1003/24 uznał oskarżonego P.S. za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 2 k.k.
i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo
zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Orzekł wobec oskarżonego środek karny
w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
jednośladowych na okres 2 lat oraz zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki
posiłkowej K.S. nawiązkę w kwocie 10 000 zł.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki
posiłkowej Sąd Okręgowy w Bielsku - Białej wyrokiem z dnia 17 lipca
2025 r., sygn. akt VII Ka 365/25, zaskarżony wyrok zmienił ustalając, iż oskarżony
naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nienależycie
obserwował przedpole jazdy (Sąd meriti przyjął, że P. S. naruszył zasady
bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż nie zachował należytej
odległości od poprzedzającego go pojazdu), orzekł wobec oskarżonego zakaz
prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat i podwyższył kwotę
nawiązki do 40 000 zł. W pozostałym zakresie wyrok utrzymał w mocy i orzekł o
kosztach procesu za postępowanie odwoławcze.
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając wyrok
w całości na niekorzyść skazanego P.S., wniósł pełnomocnik oskarżycielki
posiłkowej. Zarzucił rażące naruszenia prawa procesowego, które miały wpływ na
treść orzeczenia, kolejno obrazę: art. 2 § 2 w zw. z art. 9 § 1 w zw. z art. 167 k.p.k.;
art. 7 z zw. z art. 410 k.p.k.; art. 457 § 3 w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.; art. 452 § 2
k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.; art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w
Bielsku - Białej.
W Sądzie Okręgowym w Bielsku - Białej kasacja została przyjęta i wraz z
aktami sprawy przedstawiona do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
W odpowiedzi na kasację obrońca skazanego P.S. wniósł o pozostawienie
skargi bez rozpoznania jako niedopuszczalnej z mocy prawa oraz o zasądzenie od
IV KK 505/25
3
oskarżycielki posiłkowej na rzecz oskarżonego kosztów postępowania kasacyjnego,
w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Prokurator Rejonowy w Cieszynie wskazał, że kasację ocenia „jako
niedopuszczalną na podstawie art. 523 par. 1, 2, 3, 4 k.p.k. a contrario” oraz że „nie
powinna zostać przyjęta, co ostatecznie jednak nastąpiło przy naruszeniu art. 530
par. 2 k.p.k.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Stanowisko zajęte odnośnie do kasacji przez obrońcę skazanego i
prokuratora jest prawidłowe. Autor kasacji i sędzia, która stwierdziła, że kasacja
„odpowiada warunkom formalnym” i na podstawie art. 530 § 1 k.p.k. zarządziła jej
przyjęcie (k. 511 akt sprawy), najwyraźniej nie dostrzegli, że art. 523 § 3 k.p.k.
stanowi, iż kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia
oskarżonego albo umorzenia postępowania. Zatem a contrario nie jest
dopuszczalne wniesienie kasacji na niekorzyść, gdy osoba, której dotyczy skarga,
została prawomocnie skazana, jak to ma miejsce w przypadku P.S. Co prawda art.
523 § 4 k.p.k. stanowi, że ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu
uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz przez podmioty wymienione w art.
521 k.p.k., ale w kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej
nie sygnalizowano, iż zaistniało uchybienie wskazane w art. 439 k.p.k.
Mając zatem na uwadze, że przedmiotowa kasacja autorstwa strony jest
niedopuszczalna z mocy ustawy, wobec czego jej przyjęcie w Sądzie Okręgowym
w Bielsku - Białej było nieprawidłowe, Sąd Najwyższy orzekł jak w pkt 1
postanowienia, co skutkowało w pkt 2 obciążeniem oskarżycielki posiłkowej
kosztami procesu za postępowanie kasacyjne, zgodnie z art. 637a k.p.k. oraz art.
637 § 1 w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. W skład tych kosztów wchodzą uzasadnione
wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy, zatem na
wniosek obrońcy P.S. w pkt 3 zasądzono od oskarżycielki posiłkowej na rzecz
skazanego koszty zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym.
Czynności obrończe adwokata polegały na sporządzeniu odpowiedzi na kasację ze
wskazaniem jej niedopuszczalności z mocy prawa (ustawy), co odpowiada
sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji. W związku z tym w
IV KK 505/25
4
oparciu o § 20 w zw. z § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w
sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (t.j. Dz.U. z
2026 r. poz. 215) uznano, że należne skazanemu koszty zastępstwa adwokackiego
wynoszą 720 zł.
[WB]
[a.ł]
