IV KK 343/17

Sygn. akt IV KK 343/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)
‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
‎SSN Zbigniew Puszkarski

Protokolant Ewa Sokołowska

w sprawie A. J.
‎skazanego z art. 273 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 8 § 1 k.k.s.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎w dniu 15 listopada 2017 r.,
‎kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
‎od wyroku Sądu Rejonowego w C.
‎z dnia 25 kwietnia 2017 roku.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017r., Sąd Rejonowy w C. uznał A. J. za winnego przestępstwa z art. 273 k.k. w związku z art. 12 k.k. oraz art. 62 § 2 k.k.s. w związku z art. 6 § 2 k.k.s. przy zastosowaniu art. 8 § 1 k.k.s. i za to wymierzył mu karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka jest równoważna kwocie 70 złotych oraz za czyn kwalifikowany z art. 62 § 2 k.k.s. w związku z art. 6 § 2 k.k.s. orzekł karę grzywy w ilości 30 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka jest równoważna kwocie 70 złotych. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron postępowania i w konsekwencji uprawomocniło się.

Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego, a w niej zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku przez sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy prawa, albowiem wcześniej brał on udział w tej samej sprawie w wydaniu orzeczenia, które na skutek wniesionej apelacji zostało uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. W konkluzji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym. W istocie, orzekająca wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 roku, sygn. akt IV K ../17, SSR M. B. wyrokowała wcześniej w tej samej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, oskarżenie przeciwko A. J. zostało wniesione do Sądu Rejonowego w C. w dniu 25 kwietnia 2016 roku wraz z wnioskiem prokuratora o skazanie oskarżonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Wyrokiem z dnia 18 lipca 2016 roku, sygn. akt IV K …./16, Sąd uwzględnił wniosek oskarżyciela i na posiedzeniu skazał A. J. za zarzucane mu przestępstwo. Orzeczenie zapadło jednoosobowo, a członkiem składu orzekającego była wówczas SSR M. B.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora apelacją, po rozpoznaniu której, wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. VII Ka …/16, Sąd Okręgowy w C. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 18 lipca 2016 r., sygn. IV K ../16, i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie Sąd Rejonowy w C., na podstawie art. 343 § 7 k.p.k., zwrócił sprawę oskarżycielowi. Po uzupełnieniu postępowania przygotowawczego w dniu 8 lutego 2017 r. ponownie skierowano do Sądu akt oskarżenia przeciwko A. J. wraz z wnioskiem o jego skazanie na posiedzeniu bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie uzgodnionej wcześniej kary. Wniosek uwzględniono, czego efektem stało się wydanie zaskarżonego wyroku z dnia 25 kwietnia 2017 roku, sygn. IV K …/17. Co jednak kluczowe, został on również wydany przez SSR M. B., co stanowiło naruszenie przepisu art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiącego, że sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy prawa, jeśli poprzednio wydane przez niego orzeczenie zostało uchylone. W niniejszej sprawie miała miejsce właśnie taka sytuacja, przy czym bez znaczenia jest w ocenie Sądu Najwyższego, że po uchyleniu pierwszego wyroku wydanego przez SSR M. B. nastąpił zwrot sprawy do postępowania przygotowawczego, a następnie ponowne wniesienie aktu oskarżenia. Niewątpliwie postępowanie niniejsze po ponownym wniesieniu aktu oskarżenia miało za przedmiot te same czyny tej samej osoby, o których SSR M. B. już uprzednio orzekała. Uchybienie to, mające z racji treści art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. rangę bezwzględnej przyczyny odwoławczej, skutkuje koniecznością uwzględnienia kasacji. Z tego względu, Sąd Najwyższy zdecydował o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości i przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.