IV KK 188/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Pietruszyński
Dnia 26 maja 2026 r.
w sprawie K.S.
skazanego z art. 190a § 1 k.k.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 26 maja 2026 r.
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku
Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. VIII Ka 329/25
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 5 marca 2025 r., sygn. XIII K 1514/24
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1
k.p.k. oraz art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić bez rozpoznania przyjęta kasację jako
niedopuszczalną z mocy ustawy.
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć
skazanego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 5 marca 2025 r., sygn.
XIII K 1514/24 K.S. został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 190a § 1 k.k.
na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na
IV KK 188/26
2
okres próby 2 lat, oddając go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego oraz
orzekając stosowny środek karny z art. 41a § 1 k.k.
Sądu Okręgowy w Białymstoku, po rozpoznaniu apelacji oskarżonego, wyrokiem z
dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. VIII Ka 329/25 utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego.
Kasacja została przyjęta do rozpoznania.
W kasacji obrońca zarzuciła naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3
k.p.k. polegające na nienależytym rozpoznaniu uzupełniających wyjaśnień
skazanego złożonych na rozprawie odwoławczej oraz niedopuszczeniu wniosków
dowodowych, które miały znaczenie dla rzetelnego rozpoznania sprawy i wniosła o
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do
ponownego rozpoznania.
Kasacja została przyjęta do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z
powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia
prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Kasacja nie może
być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.
Z kolei w § 2 i 3 art. 523 k.p.k. uregulowano ograniczenia kasacji dla stron.
W przedmiotowym układzie procesowym istotne znaczenie ma treść § 2
art. 523 k.p.k., który stanowi, że kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie
skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie działa, gdy strona uprawniona do kasacji zarzuci w
kasacji istnienie uchybienia z art. 439 k.p.k., przy czym nastąpi to w sposób
rzeczywisty ( a nie formalny).
IV KK 188/26
3
Uwzględniając wskazane ograniczenia wniesienia kasacji na korzyść skazanego w
kontekście zakresu skazania skazanego i charakteru wymierzonej kary, podnieść
należało, że kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Taką przyjętą kasację, na podstawie przepisów wskazanych w części
dyspozytywnej orzeczenia, należało pozostawić bez rozpoznania.
Wobec pozostawienia kasacji bez rozpoznania, koszty sądowe
postępowania kasacyjnego ponosi na zasadach ogólnych ten, kto wniósł środek
odwoławczy.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
