III KZ 3/13

Sygn. akt III KZ 3/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie Z. G.

skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 14 marca 2013 r.,

zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego

Sądu Okręgowego w R.

z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt V WKK […],

o odmowie przyjęcia kasacji

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Wskazanym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 §2 k.p.k., odmówiła przyjęcia złożonej przez skazanego Z.G. „kasacji w sprawie V Ka […] (II K […] Sądu Rejonowego w L.)”, wobec nie usunięcia jej braków formalnych poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata.

Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany.

Podniósł w nim, że adwokat nie reaguje na jego pisma, a Sąd w R. „nie interesuje się czy jestem winny czy niewinny” i stosuje „zawiłe procedury nie mające nic wspólnego z zarzucanymi czynami”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne – i to w stopniu oczywistym.

Nie ulega wątpliwości, że sama ustawa procesowa w przepisie art. 526 § 2 k.p.k. wprowadza tzw. przymus adwokacki dla czynności procesowej: sporządzenia i podpisania kasacji.

Oznacza to, że tylko kasacja respektująca ten formalny wymóg, może być przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Przestrzeganie tego przepisu jest obowiązkiem organów procesowych i nie jest poddane jakiejkolwiek ocenie z punktu widzenia charakteru sprawy w której sąd odwoławczy wydał orzeczenie, będące przedmiotem tej kasacji.

Skazany tej regulacji był świadomy.

Został bowiem najpierw pouczony o trybie, warunkach i terminie wniesienia kasacji (k. 278), a następnie wezwany do usunięcia braków sporządzonej przez siebie osobiście kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, w terminie 7 dni (k.314).

Braku tego jednak nie usunął, ograniczając się do wysłania do Sądu Najwyższego pisma w którym wyraził opinie iż w jego sprawie „udział radcy prawnego, czy adwokata nie jest konieczny”. (k. 321)

W tej sytuacji zasadnie zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie przywołanych w nim przepisów, odmówiono skazanemu przyjęcia owej sporządzonej przez niego osobiście i podpisanej kasacji.

Wskazane w zażaleniu – w zaistniałym układzie procesowym – okoliczności, z uwagi na swój charakter, nie są w stanie zakwestionować poprawności orzeczenia będącego jego przedmiotem.

Nie odnoszą się bowiem do tych prawnych regulacji które je implikowały.

Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.

aw