III KS 10/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 18 marca 2025 r.
SSN Marek Pietruszyński
w spawie M.K. uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art.
286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 18 marca 2025 r.
kwestii pozostawienia bez rozpoznania skargi wniesionej przez prokuratora - na
wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. II AKa
60/23 uchylający wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 grudnia 2022 r.,
sygn. III K 425/21 m.in. w zakresie dotyczącym M.K. i przekazujący sprawę w tej
części do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji - wobec jej cofnięcia
przez prokuratora,
na podstawie art. 431 § 1 k.p.k. w zw. z art. 432 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.
p o s t a n o w ił:
pozostawić bez rozpoznania cofniętą przez prokuratora
skargę, uznając, że nie zachodzą przyczyny wskazane w art. 439
k.p.k. lub art. 440 k.p.k.
UZASADNIENIE
Prokurator wniósł skargę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z
dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. II AKz 60/23 na niekorzyść oskarżonego M.K.
III KS 10/25
2
w części dotyczącej uchylenia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z
dnia `13 grudnia 2022 r., sygn. III K 425/21 w zakresie uniewinnienia tego
oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu i przekazania jego
sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zarzucając
sprzeczność w treści orzeczenia sądu odwoławczego polegającą na
wskazaniu w wyroku, że uchylenie zaskarżonego wyroku dotyczy również
oskarżonego M.K., przy braku przywołania pkt 16 wyroku sądu pierwszej
instancji jako podlegającego uchyleniu, co uniemożliwiało wykonanie wyroku
sądu odwoławczego.
W dniu 24 stycznia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo
prokuratora Rejonowego Szczecin - Prawobrzeże w Szczecinie, w którym
zawarto oświadczenie o cofnięciu skargi na wyrok Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. II AKa 60/23 wobec wydania
przez ten Sąd w dniu 15 stycznia 2025 r. postanowienia o sprostowaniu
oczywistej omyłki pisarskiej, której to skarga dotyczyła.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wobec dopuszczalnego (art. 431 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.) i
procesowo uzasadnionego (art. 432 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.) cofnięcia
przez prokuratora skargi - wniesionej przez niego - na niekorzyść
oskarżonego na wyrok sądu odwoławczego, należało skargę pozostawić bez
rozpoznania.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
III KS 10/25
3
