III KO 35/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 kwietnia 2025 r.
SSN Andrzej Stępka
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu bez udziału stron
w sprawie M. G. wniosku obrońcy skazanej o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 28 września 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt III K 218/21,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 24 lutego 2025 r. obrońca skazanej wystąpił do Sądu
Najwyższego z sygnalizacją dotyczącą wznowienia z urzędu postępowania
zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 września 2023
r., sygn. akt II AKa 140/23, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z
dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt III K 218/21, a to z uwagi na wystąpienie
bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postaci
nienależytej obsady Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, wobec udziału w jego
składzie sędziego tego Sądu X.Y.
III KO 35/25
2
Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być
uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonywanie orzeczenia przed rozpoznaniem
kwestii ewentualnego wznowienia z urzędu w/w postępowania, spowodowałoby dla
osoby skazanej wyjątkowo dolegliwe skutki. Rozstrzygnięcie wniosku złożonego w
oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie stanowi swego rodzaju prejudykatu w
postępowaniu wznowieniowym (podobnie w kasacyjnym), dlatego też w żaden
sposób nie rzutuje ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia. Nie oznacza zatem,
że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości uznanie sygnalizacji za trafną.
Sam fakt podniesienia zarzutu odnoszącego się do wystąpienia kwalifikowanej
wady prawnej nie oznacza jeszcze sam w sobie podstawy do wstrzymania
wykonania zaskarżonego wyroku. W odniesieniu do zarzutu podnoszącego
wystąpienie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. trzeba wskazać, że dla
uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku
prawdopodobieństwo jego uwzględnienia musiałoby mieć charakter oczywistości.
W niniejszej sprawie kwestia ewentualnego wystąpienia bezwzględnej podstawy
odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. wymaga przeprowadzenia gruntownej analizy nie
tylko akt sprawy, ale także pogłębionych rozważań prawnych i faktycznych w
zakresie zarzucanej niewłaściwej obsady Sądu drugiej instancji, w tym i
dokumentacji związanej z udziałem sędziego w postępowaniu konkursowym przed
KRS. Nie przesądzając zatem ostatecznego efektu zgłoszonej sygnalizacji, Sąd
Najwyższy uznał, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania
instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
III KO 35/25
3
