III KO 141/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
Dnia 16 lipca 2026 r.
w sprawie C. J.,
skazanego z art. 190a § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2026 r.,
wniosku skazanego
o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego
postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. III KK 73/26
oddalającym kasację jako oczywiście bezzasadną,
na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.
oraz art. 547 § 1 i art. 639 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. wniosek pozostawić bez rozpoznania;
2. kosztami postępowania o wznowienie obciążyć skazanego
C. J.
UZASADNIENIE
W dniu 8 czerwca 2026 r. (prezentata) do Sądu Najwyższego wpłynęło
pismo skazanego C. J. z dnia 29 maja 2026 r. zatytułowane „wniosek”, w którym
skazany zwrócił się z prośbą o „wyznaczenie adwokata z urzędu celem wniesienia
skargi nadzwyczajnej od wyroku o sygn. akt III 73/26”. Wniosek ten został
zarejestrowany w repertorium „KO” jako „wniosek o wznowienie postępowania wraz
z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu”. Skazany wystąpił z wnioskiem o
III KO 141/26
2
wyznaczenie obrońcy z urzędu celem „wniesienia skargi nadzwyczajnej od wyroku
o sygn. akt III 73/26”, co zostało zinterpretowane jako "wniosek o wznowienie
postępowania (wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu)". Z uwagi na fakt, iż
wniosek skazanego traktuje o postępowaniu kasacyjnym (III KK 73/26), Sąd
Najwyższy przyjął, że jest to wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego
wraz z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu i wnioskiem o wstrzymanie
wykonania orzeczenia wydanego w sprawie III KK 73/26 (art. 532 § 1 k.p.k.).
Wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego skazanego C. J. należało
jednak pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy.
Wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego skazanego C. J. należało
pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy.
Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowić można wyłącznie postępowanie
sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem. W postępowaniu, którego
dotyczy przedmiotowy wniosek, postanowienie o oddaleniu kasacji jako oczywiście
bezzasadnej nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 544
§ 2 k.p.k. w zw. z art. 540 § 1 in princ. k.p.k. W takim bowiem układzie procesowym
nie dochodzi do naruszenia prawomocności orzeczenia, które zostało kasacją
zaskarżone. Wznowienie postępowania, dopuszczalne w świetle w art. 544 § 2
k.p.k., dotyczy tylko takiego postępowania zakończonego orzeczeniem Sądu
Najwyższego, które co do meritum zakończyło się przed Sądem Najwyższym.
Takim orzeczeniem nie jest postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację
(por. postanowienia SN: z 25 listopada 2010 r., V KO 87/10, OSNwSK
2010/1/2369, LEX nr 844186; z 5 lipca 2007 r., V KO 15/07, OSNwSK 2007/1/1564,
LEX nr 460027; z 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 87; z
27 czerwca 2001 r., III KO 115/00, OSNKW 2001, z. 9-10, poz. 83, z dnia 5 lipca
2007 r., V KO 15/07, R-OSNKW 2007, poz. 1564). Wobec powyższego, niezależnie
od podstawy wznowienia, postanowienie Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji,
nie podlega procedurze wznowieniowej. Dlatego podnoszone przez skazanego
argumenty, również w kolejnym piśmie z dnia 7 czerwca 2026 r. (k. 8 akt SN),
odnośnie do podstawy wznowienia z art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., nie mogły zostać
uwzględnione. Marginesowo jedynie zauważyć należy, że mogłyby one stanowić
przedmiot zarzutu wznowieniowego w stosunku do wyroku Sądu Okręgowego w
III KO 141/26
3
Szczecinie z dnia 14 lipca 2025 r., sygn. IV Ka 427/25, jednak wniosek o
wznowienie ww. postępowania powinien zostać złożony do właściwego Sądu
Apelacyjnego.
W tej sytuacji ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 540 § 1 k.p.k.
⎯ wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem
przez Sąd Najwyższy w dniu 22 kwietnia 2026 r. postanowienia o oddaleniu kasacji
jako oczywiście bezzasadnej, nie mógł zostać rozpoznany jako niedopuszczalny,
co, w efekcie, musiało skutkować jego pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu
o przepisy art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt
1), obciążając jednocześnie ⎯ na zasadzie art. 639 k.p.k. ⎯ kosztami
postępowania o wznowienie skazanego (pkt 2).
Treść postanowienia czyniła zbędnym wypowiadanie się w przedmiocie
postulowanego przez skazanego wyznaczenia obrońcy z urzędu oraz wstrzymania
wykonania orzeczenia wydanego w sprawie (art. 532 § 1 k.p.k.).
[J.J.]
[a.ł]
