Sąd Najwyższy

III KK 239/25

wyrok SN z dnia 2025-07-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 239/25
Data orzeczenia2025-07-23
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Michał Laskowski, SSN Marek Pietruszyński, SSN Dariusz Świecki, SSN Dariusz Świecki (przewodniczący), SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca), SSN Dariusz Świecki (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

III KK 239/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 lipca 2025 r. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Michał Laskowski SSN Marek Pietruszyński w sprawie P.L. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 23 lipca 2025 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 164/24, zmieniającego wyrok łączny Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 22 stycznia 2024 r., sygn. akt II K 1202/23 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I.6 i przekazuje sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie. Michał Laskowski Dariusz Świecki Marek Pietruszyński UZASADNIENIE III KK 239/25 2 W postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, Sąd Rejonowy w Tarnowie ustalił, że P. L. został skazany następującymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt II K 903/22, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata; 1. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt II K 1879/22, na kary jednostkowe - za czyn I - 4 miesiące pozbawienia wolności, 1 rok 2 miesiące ograniczenia wolności (24 godziny w stosunku miesięcznym), - za czyn II - 3 miesiące pozbawienia wolności 1 rok ograniczenia wolności (24 godziny w stosunku miesięcznym), za, które orzeczono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, 1 rok 8 miesięcy ograniczenia wolności (24 godziny w stosunku miesięcznym), przy zaliczeniu wskazanego w tym rozstrzygnięciu okresu zatrzymania; 3. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 441/23, na kary jednostkowe - za czyn I - 3 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyny II i III - 1 rok pozbawienia wolności, - za czyny IV - XXX - 6 miesięcy pozbawienia wolności, za które orzeczono karę łączną roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności, przy zaliczeniu wskazanego w tym rozstrzygnięciu okresu zatrzymania; 4. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 10 lipca 2023 r., sygn. akt II K 970/23, na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności (32 godziny w stosunku miesięcznym) przy zaliczeniu wskazanego w tym rozstrzygnięciu okresu zatrzymania; 5. Sądu Rejonowego w Tarnowie z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt II K 1581/23, na karę roku ograniczenia wolności (20 godzin w stosunku miesięcznym). Sąd Rejonowy w Tarnowie, wyrokiem łącznym z dnia 22 stycznia 2024 r., sygn. akt II K 1202/23, orzekł w następujący sposób: I. w miejsce kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczonych wobec skazanego P. L. wyrokami opisanymi wyżej w pkt 2, 3 i 4, orzekł wobec skazanego karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; III KK 239/25 3 II. umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym wyroków opisanych wcześniej w pkt 1 i 5; III. zaliczył skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności przyjęte w tym rozstrzygnięciu okresy pozbawienia wolności; IV. w pozostałym zakresie pozostawił połączone wyroki do odrębnego wykonania; V. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata określoną kwotę tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; VI. zwolnił skazanego w całości od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy wniesionej od tego wyroku, Sąd Okręgowy w Tarnowie, wyrokiem z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 164/24, orzekł w poniższy sposób: I. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. rozwiązał węzły kar łącznych pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, orzeczonych w wyrokach wymienionych w punktach: 2 oraz 3 części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego, a to w wyrokach Sądu Rejonowego w Tarnowie, zapadłych w sprawach o sygn. akt II K 1879/22 oraz II K 441/23; 2. w ustępie I, w miejsce wykazanego tam zbiegu skazań, biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności oraz kary ograniczenia wolności z osobna wymierzone za przestępstwa przypisane w wyrokach wymienionych w punktach: 1, 2 oraz 3 części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego, a to w wyrokach Sądu Rejonowego w Tarnowie, zapadłych w sprawach o sygn. akt: II K 903/22, II K 1879/22 oraz II K 441/23, orzekł wobec skazanego karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 3. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w ustępie I pkt 2 tego wyroku, zaliczył skazanemu wskazane w pkt a-d tego rozstrzygnięcia okresy pozbawienia wolności; 4. w miejsce środków karnych zakazu prowadzenia pojazdów wymierzonych w wyrokach wymienionych w punktach: 1 oraz 2 części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego, a to w wyrokach Sądu Rejonowego w Tarnowie, zapadłych w sprawach o sygn. akt: II K 903/22 i II K 1879/22, orzekł wobec skazanego III KK 239/25 4 łączny środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszystkich kategorii na okres 7 lat; 5. na poczet łącznego środka karnego orzeczonego w ustępie I pkt 4 tego wyroku zaliczył skazanemu wskazane tam okresy dotychczas wykonanych przez niego środków zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszystkich kategorii; 6. na mocy art. 85 § 1 k.k., art. 85a k.k. oraz art. 86 § 1 k.k., biorąc za podstawę kary ograniczenia wolności z osobna wymierzone za przestępstwa przypisane w wyrokach wymienionych w punktach: 4 oraz 5 części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego, a to w wyrokach Sądu Rejonowego w Tarnowie, zapadłych w sprawach o sygn. akt: II K 970/23 oraz II K 1581/23, orzekł wobec skazanego P. L. karę łączną roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności; 7. uchylił ustępy II oraz III zaskarżonego wyroku łącznego; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok łączny utrzymał w mocy i zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze; III. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wskazanego adwokata określoną kwotę tytułem kosztów obrony z urzędu przed Sądem II instancji. Z kasacją od tego wyroku wystąpił Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w pkt I.6, na niekorzyść skazanego P. L. . Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego - art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego P. L. kary łącznej roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności bez jednoczesnego określenia na nowo obowiązku i wymiaru czasu w stosunku miesięcznym wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne albo wysokości potrącenia z wynagrodzenia za pracę, co w konsekwencji doprowadziło do rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego - art. 86 § 3 k.k. i art. 34 § 1a i 1b k.k. skutkującego niemożnością wykonania wyroku łącznego w zaskarżonym zakresie. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie. III KK 239/25 5 Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Kasacja ta jest w całości oczywiście zasadna i dlatego mogła zostać uwzględniona na posiedzeniu, o jakim stanowi art. 535 § 5 k.p.k. Rację ma bowiem autor kasacji, że wyrok Sądu Okręgowego w zaskarżonej części zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa wskazanych w zarzucie kasacji. W postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego przepis art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., dotyczący zamieszczenia w wyroku skazującym rozstrzygnięcia o karze, znajdzie odpowiednie zastosowanie (w zw. z art. 574 k.p.k.). Nie może w związku z tym budzić żadnych wątpliwości, że tak jak w wyroku skazującym, tak i w wyroku łącznym, rozstrzygnięcie w przedmiocie kary powinno być kompletne oraz respektować wymogi prawa materialnego. W razie zaś orzeczenia kary ograniczenia wolności konieczne jest stosowne dookreślenie, na czym kara ta ma polegać. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 34 § 1a k.k. kara ta polega na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne (pkt 1) lub na potrąceniu od 10% do 25% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd (pkt 4). Stosownie zaś do treści art. 34 § 1b k.k. dolegliwości, o których powyżej mowa, orzeka się łącznie lub osobno, co prowadzi do wniosku, że sąd, orzekając karę ograniczenia wolności, zobligowany jest wskazać w wyroku co najmniej jedną z wymienionych dolegliwości. Z kolei z przepisu art. 86 § 3 k.k. wynika, że wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, sąd zobowiązany jest określić na nowo obowiązki lub wymiar potrącenia, o których stanowi art. 34 § 1a k.k. I w tym wypadku, zgodnie ze stanowczą treścią art. 34 § 1b k.k., sąd ma obowiązek orzec o przynajmniej jednym z rozstrzygnięć wymienionych w art. 34 § 1a k.k. Wskazana regulacja przesądza zatem, że w procesie wymiaru kary łącznej (w tym w wyroku łącznym) sąd jest zobligowany do ukształtowania treści kary ograniczenia wolności na nowo, zachowując przy tym swobodę w kwestii sposobu określenia obowiązków. W razie, gdy wymierzona kara łączna ograniczenia wolności nie zawiera żadnego z obowiązków określonych w art. 34 § 1a k.k., jest karą de facto niewykonalną (por. wyroki SN: z dnia 5 marca 2008 r., V KK 453/07 czy z dnia 2 grudnia 2015 r., III KK 340/15). III KK 239/25 6 Tego rodzaju sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, ponieważ Sąd Okręgowy orzekając w stosunku do skazanego P. L. w pkt I.6 wyroku karę łączną roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, nie określił na czym owa kara ma polegać, a przy tym nie wchodzi w grę „doprecyzowanie” tego rozstrzygnięcia w ramach postępowania wykonawczego. Uchybienie, jakiego dopuścił się w rozpatrywanej sprawie Sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa i miało istotny wpływ na treść orzeczenia, ponieważ czyni wyrok tego Sądu w tym zakresie niewykonalnym. Dlatego też Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt I.6 i przekazał sprawę w tym tylko zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Tarnowie. W postępowaniu ponownym Sąd ten uwzględni wcześniejsze zapatrywania prawne. Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku. [J.J.] [a.ł] Michał Laskowski Dariusz Świecki Marek Pietruszyński

Zapytaj AI o to orzeczenie