Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Art. 34.
§ 1.Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 2 lata; wymierza się ją w miesiącach i latach.
§ 1a.Kara ograniczenia wolności polega na:
1)obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne;
2)(uchylony)
3)(uchylony)
4)potrąceniu od 10 % do 25 % wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.
§ 1aa.Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przestępstwo jest zagrożone zarówno karą ograniczenia wolności, jak i karą pozbawienia wolności, karę ograniczenia wolności wymierza się w wysokości nie niższej od:
1)2 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku;
2)3 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 2 lat;
3)4 miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata.
§ 1b.Obowiązki i potrącenie, o których mowa w § 1a, orzeka się łącznie lub osobno.
§ 2.W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:
1)nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu;
2)(uchylony)
3)ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.
§ 3.Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 lub obowiązki, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2–7a.