III KK 14/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 września 2025 r.
SSN Małgorzata Bednarek
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 września 2025 r.
w sprawie K. K. skazanego z art. 148 § 4 k.k.
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela
posiłkowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 4 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 23/24
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach
z 4 października 2023 r., sygn. akt III K 94/22
na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
1. pozostawić bez rozpoznania kasację pełnomocnika oskarżyciela
posiłkowego;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata K. O. -
Kancelaria Adwokacka w K. - kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta
siedemdziesiąt sześć złotych), w tym 23 % podatku VAT, za
sporządzenie i wniesienie kasacji w charakterze pełnomocnika
oskarżyciela posiłkowego;
3. zwolnić oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
III KK 14/25
2
Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z 4 października 2023 r., sygn. akt III K
94/22, uznał K. K. winnym czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, uznając, iż
działał on pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami i
zakwalifikował ten czyn jako przestępstwo z art. 148 § 4 k.k. i wymierzył mu karę
5 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł od K. K. na rzecz
A. i D. małżonków P. po 50 000 zł zaś na rzecz M. P. kwotę 100 000 zł tytułem
zadośćuczynienia.
Apelacje od wyroku złożyli prokurator, obrońca oskarżonego i pełnomocnik
oskarżyciela. Wyrokiem z 4 czerwca 2024 r., sygn. II AKa 23/24, Sąd Apelacyjny
w Krakowie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Kasację od ww. wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego i
zarzucił rozstrzygnięciu: naruszenie prawa procesowego, które miało istotny
wpływ na treść wyroku, to jest naruszenie przepisów: art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z
art. 457 § 3 k.p.k. poprzez powierzchowną, niepełną i pomijającą argumentację
apelacyjną kontrolę odwoławczą dotyczącą zarzutu nieprawidłowej oceny
dowodów oraz. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez
powierzchowną, niepełną i pomijającą argumentację apelacyjną kontrolę
odwoławczą dotyczącą zarzutu rażącej niewspółmierności kary. Autor kasacji
wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi
Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu
odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w
razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Wyjątek od tej
zasady statuowany jest w art. 523 § 4 k.p.k., który wskazuje, że ww. ograniczenie
nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439
k.p.k. (bezwzględnych przyczyn odwoławczych) oraz w wypadku określonym w art.
521 k.p.k. (gdy kasację wnoszą podmioty tam wymienione: Prokurator Generalny,
Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka). Nie ulega również
wątpliwości, że gwarancyjny zapis art. 523 § 3 k.p.k., że "kasację na niekorzyść
III KK 14/25
3
można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia
postępowania", nie może być interpretowany w sposób rozszerzający (tak:
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV KK 407/10).
Gwarancja ta ulega więc przełamaniu jedynie w razie powołania się na
bezwzględną podstawę odwoławczą bądź sporządzenia kasacji przez podmiot
kwalifikowany. Stronie przysługuje w takim wypadku jedynie prawo złożenia
wniosku do podmiotu specjalnego w celu zainicjowania wniesienia przez ten
podmiot kasacji.
Powyższe wskazuje zatem jednoznacznie, że kasacja wniesiona na
niekorzyść skazanego od wyroku skazującego przez pełnomocnika oskarżyciela
posiłkowego, w której podniesiono jedynie zarzut rażącego naruszenia prawa
procesowego – jak w przedmiotowej sprawie – jest niedopuszczalna.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. postanowiono zwolnić oskarżyciela
posiłkowego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
Rozstrzygnięcie o należnościach pełnomocnika z urzędu oskarżyciela
posiłkowego ustalono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenie Ministra
Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb
Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763 z późn. zm.).
[J.J.]
[a.ł]
