II KZ 30/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 5 sierpnia 2026 r.
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie A.K.
w przedmiocie wyroku łącznego,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 5 sierpnia 2026 r.,
zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego XI Wydziału
Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Lublinie z 20 kwietnia 2026 r. sygn.
akt XI Ka 849/25, w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji skazanego od wyroku
łącznego Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. wydanego w
sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-
Zachód w Lublinie z 13 czerwca 2025 sygn. akt III K 210/25,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wyrokiem łącznym wydanym w sprawie o sygn. akt III K
210/25 w dniu 13 czerwca 2025 r. rozwiązał karę łączną pozbawienia wolności
wymierzoną skazanemu A.K. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin -
Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 19 grudnia 2023 r. wydanym w
II KZ 30/26
2
sprawie o sygn. akt III K 1055/23 i na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w
zw. z art. 91 § 1 k.k. orzeczone wobec skazanego kary pozbawienia wolności
połączył i wymierzył karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 577
k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu
okresy odbywania kar pozbawienia wolności. W myśl art. 576 § 1 k.p.k. stwierdził,
że w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym wyroki z dnia 5 sierpnia 2021 roku
(sygn. akt II K 205/20) oraz z dnia 16 marca 2023 r. (sygn. akt II K 1629/21) ulegają
odrębnemu wykonaniu. Nadto, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii
Adwokackiej w L. adwokat A.S. kwotę 354,24 złote tytułem kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu oraz zwolnił skazanego w całości
od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Wyrok ten, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, orzeczeniem
Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października 2025 r. został zmieniony w ten
sposób, że orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności obniżono do 6 lat, w
pozostałej części utrzymano wyrok w mocy.
W dniach: 5, 7 listopada 2025 r. oraz 9 stycznia 2026 r. do Sądu
Okręgowego w Lublinie wpłynęły kasacje sporządzone przez skazanego. W
związku z czym, zarządzeniem z dnia 23 marca 2026 r. A.K. został wezwany do
uzupełnienia braku formalnego osobistych kasacji w terminie 7 dni. Wezwanie to
otrzymał w dniu 27 marca 2026 r.
Zarządzeniem z 20 kwietnia 2026 r. sygn. akt sygn. akt XI Ka 849/25
Zastępca Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Elblągu, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k.
w zw. z art. 526 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez skazanego,
albowiem nie uzupełnił on w zakreślonym terminie braków formalnych osobistej
kasacji, wniesionej od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Lublinie z 22
października 2025 r. wydanego w sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25, zmieniającego
wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z 13 czerwca 2025 r. sygn. akt
III K 210/25.
Na powyższą decyzję procesową zażalenie złożył A.K., który nie podniósł
żadnych zarzutów podważających opisany przebieg postępowania, ani też oceny
II KZ 30/26
3
prawnej zaistniałych faktów. Lakoniczny w swej treści środek odwoławczy
sprowadza się w istocie do stwierdzenia, iż się z nim nie zgadza.
Wprawdzie skarżący nie sformułował wniosku odwoławczego, jednak z treści
zażalenia wynika, że wniósł on o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne i dlatego nie mogło zostać uwzględnione.
Na wstępie wskazać należy skarżącemu, że w ramach postępowania
zażaleniowego Sąd Najwyższy kontroluje wyłącznie prawidłowość postępowania
okołokasacyjnego oraz sposób jego zakończenia. Tymczasem w realiach
przedmiotowej sprawy incydentalnej skazany w ogóle nie wykazał, że zaskarżone
zarządzenie dotknięte jest uchybieniami, które mogłyby doprowadzić do jego
uchylenia lub zmiany.
Przede wszystkim przypomnieć należy, że w sytuacji, gdy z mocy wyraźnego
przepisu ustawy obowiązuje wymóg sporządzenia i podpisania dokumentu
procesowego przez osobę o szczególnych kwalifikacjach określonych w tejże
ustawie, niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny i nie pozwala
organowi procesowemu na przyjęcie dokumentu, który został sporządzony bez jego
zachowania. I tak, stosownie do treści art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie
pochodzi od wskazanych w tym przepisie podmiotów (prokuratora, Prokuratora
Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka),
powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę
Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym osobista
kasacja skazanego nie realizuje wskazanego wyżej przymusu adwokacko-
radcowskiego, a zatem obciążona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia
nadanie jej biegu, niezależnie od faktu czy autor zachowała termin do jej wniesienia.
Z treści art. 530 § 2 k.p.k. wynika, że w takim przypadku (wniesienia osobistej
kasacji), prezes sądu (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia) winien
wezwać stronę do uzupełnienia wymienionego braku (przymus adwokacko-
radcowski) w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. Dopiero, gdy
strona nie usunie tego braku w zakreślonym terminie, aktualizują się podstawy do
wydania zarządzenia o odmowie przyjęcia tego środka zaskarżenia. W niniejszej
sprawie A.K. został prawidłowo pouczony o jej uprawnieniach i obowiązkach, wraz
II KZ 30/26
4
ze wskazaniem konsekwencji niestosowania się do wydanego zarządzenia. Jeśli
zatem pomimo upływu wyznaczonego terminu, nie została wniesiona kasacja
sporządzona stosownie do wymagań wynikających z art. 526 § 2 k.p.k., to w tej
sytuacji Zastępca Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Lublinie, wobec niewykonania przez skazanego zarządzenia o
usunięciu braków formalnych osobistej kasacji - zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. -
zasadnie odmówił mu przyjęcia, zaś zawarte w wywiedzionym zażaleniu ogólne
stanowisko, jak już wyżej wskazano - nie stanowi in concreto podstawy do
uwzględnienia środka zaskarżenia.
W tym miejscu, jedynie na marginesie odnotować wypada, że kasacja
w stosunku do A.K. od orzeczenia Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 października
2025 r. wydanego w sprawie o sygn. akt XI Ka 849/25 została złożona przez
obrońcę skazanego adwokat A.S.
Reasumując, skoro sporządzona przez A.K. kasacja jest dotknięta
wskazanym wyżej brakiem formalnym, który nie został w trybie art. 120
§ 1 k.p.k. usunięty w terminie (zakreślonym zarządzeniem z 23 marca 2026 r.),
to w konsekwencji prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.
Mając na uwadze zaprezentowane powyżej względy Sąd Najwyższy, orzekł
jak na wstępie.
[WB]
[a.ł]
