Sygn. akt II KS 12/20
POSTANOWIENIE
Dnia 16 września 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie D. K. B.
oskarżonego o czyn z art. 207 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 września 2020 r.,
skargi obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w S.
z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ka (…),
uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w W.– VI Zamiejscowy Wydział Karny w P. z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt VI K (…), w zakresie czynu z art. 207 § 1 k.k. i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji,
na podstawie art. 531 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.,
p o s t a n o w i ł:
zwrócić akta sprawy Sądowi Okręgowemu w S. w celu dopełnienia czynności zmierzających do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi.
UZASADNIENIE
W dniu 17 lipca 2020 r. obrońca oskarżonego D. K. B. złożył do Sądu Okręgowego w S. skargę od wyroku tego Sądu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II Ka (…), w części uchylającej wyrok Sądu Rejonowego w W. – VI Zamiejscowy Wydział karny w P. z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt VI K (…), co do zarzuconego oskarżonemu czynu zakwalifikowanemu w akcie oskarżenia z art. 207 § 1 k.p.k. i przekazującego sprawę w tym zakresie sądowi meriti do ponownego rozpoznania.
Do powyższej skargi nie został dołączony dowód uiszczenia opłaty sądowej (art. 527 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.), natomiast w jej treści zawarty został wniosek o zwolnienie oskarżonego od tej opłaty poparty osobistym pismem oskarżonego wraz z dołączoną do niego dokumentacją dotyczącą stanu majątkowego i dochodów D. B. .
Skarga jako spełniająca wymogi formalne, została przyjęta zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. (k. 2 akt II WSU […]), a następnie zarządzeniem z dnia 8 września 2020 r. (k. 27 tych akt) przekazana do Sądu Najwyższego.
Mając na uwadze omówione wyżej zaszłości stwierdzić należy, że przekazana Sądowi Najwyższemu skarga nie spełnia wymogów formalnych z uwagi na jej nieopłacenie. Zaniechanie przez Sąd Okręgowy w S. przeprowadzenia procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie oskarżonego od opłaty skutkuje tym samym koniecznością orzeczenia po myśli art. 531 § 2 k.p.k. (stosowanego odpowiednio art. 539f k.p.k.), ponieważ stwierdzony brak formalny skargi ma charakter usuwalny.
Sąd odwoławczy zobligowany więc będzie do dopełnienia czynności zmierzających do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi w pierwszej kolejności przez rozpoznanie wniosków o zwolnienie od opłaty. Gdyby w tym przedmiocie zapadła decyzja niekorzystna dla D. B. konieczne będzie wdrożenie trybu określonego przepisem art. 120 § 1 k.p.k. Dopiero dopełnienie powyższych wymogów – zwolnienie od opłaty lub jej uiszczenie – umożliwi ponowne przekazanie skargi do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Na marginesie zauważyć należy, że w przekazanych Sądowi Najwyższemu aktach sprawy brak zwrotnego potwierdzenie odbioru przez obrońcę odpisu zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem co z kolei uniemożliwia kontrolę formalną skargi pod kątem art. 539b § 1 k.p.k.
Z tych względów postanowiono jak na wstępie.