Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
Aktualizacja: 19 sierpnia 2026
§ 1.W razie potrzeby dokonuje się oględzin miejsca, osoby lub rzeczy.
§ 2.Jeżeli przedmiot może ulec przy badaniu zniszczeniu lub zniekształceniu, część tego przedmiotu należy w miarę możności zachować w stanie niezmienionym, a gdy to nie jest możliwe – stan ten utrwalić w inny sposób.
Art. 207 § 1 KPK przewiduje przeprowadzenie oględzin miejsca, osoby albo rzeczy, gdy zachodzi taka potrzeba. Przepis wskazuje więc trzy możliwe przedmioty oględzin: określone miejsce, człowieka lub rzecz. Oględziny są czynnością polegającą na bezpośrednim zbadaniu tego, co ma zostać obejrzane i ocenione. Artykuł nie wymienia szczegółowych sposobów wykonywania oględzin, lecz uzależnia ich dokonanie od potrzeby występującej w sprawie. Art. 207 § 2 KPK dotyczy natomiast ochrony przedmiotu, który podczas badania mógłby zostać zniszczony albo zniekształcony.
Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy dla potrzeb postępowania konieczne jest obejrzenie miejsca, osoby lub rzeczy. Potrzeba oględzin może dotyczyć zarówno ustalenia wyglądu, stanu, położenia, jak i innych cech bezpośrednio dostępnych podczas badania. Jeżeli badany przedmiot jest podatny na zniszczenie lub zmianę swojej postaci, art. 207 § 2 KPK nakazuje, w miarę możności, zachować jego część w stanie niezmienionym. Gdy zachowanie takiej części nie jest możliwe, stan przedmiotu powinien zostać utrwalony w inny sposób. Przepis nie wskazuje zamkniętego katalogu metod utrwalenia, dlatego istotne jest samo zachowanie informacji o stanie przedmiotu przed jego zniszczeniem lub zniekształceniem.
W toku postępowania może pojawić się potrzeba obejrzenia uszkodzonego przedmiotu, na przykład odzieży noszącej ślady zabrudzeń lub rozdarć. Jeżeli jej badanie mogłoby spowodować zmianę tych cech, należy w miarę możliwości zachować część materiału w niezmienionym stanie. Gdy nie da się pozostawić takiej części bez zmian, konieczne jest utrwalenie wcześniejszego stanu przedmiotu w inny sposób. W takim przypadku znaczenie ma to, aby możliwe było odtworzenie, jak przedmiot wyglądał przed badaniem, a nie pozostawienie samego przedmiotu bez jakiejkolwiek ingerencji.
Art. 207 KPK nie oznacza, że oględziny muszą być przeprowadzane w każdej sprawie. Ich dokonanie zależy od potrzeby wynikającej z okoliczności postępowania. Błędem jest również utożsamianie oględzin wyłącznie z oględzinami miejsca, ponieważ przepis wyraźnie obejmuje także osobę i rzecz. Kolejne nieporozumienie polega na przyjęciu, że przedmiot zagrożony zniszczeniem zawsze musi zostać zachowany w całości. Ustawa wymaga zachowania części przedmiotu w stanie niezmienionym jedynie w miarę możności, a gdy jest to niemożliwe, przewiduje utrwalenie jego stanu w inny sposób. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oględziny mogą dotyczyć miejsca, osoby albo rzeczy. Przepis wymaga, aby istniała potrzeba ich przeprowadzenia.
Nie. Art. 207 § 1 KPK stanowi o oględzinach tylko w razie potrzeby.
W miarę możliwości należy zachować część przedmiotu w stanie niezmienionym. Jeżeli nie jest to możliwe, jego stan trzeba utrwalić w inny sposób.
Przepis mówi o zachowaniu części przedmiotu, a niekoniecznie całości. Obowiązek ten istnieje tylko w miarę możności.
Utrwalenie służy zachowaniu informacji o stanie przedmiotu, gdy nie można zachować jego części bez zmian. Art. 207 § 2 KPK nie określa jednej obowiązkowej metody utrwalenia.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI