II KK 537/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 1 października 2025 r.
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie M. C.
uniewinnionej z art. 191 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 1 października 2025 r.
wniosku obrońcy uniewinnionej o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa oraz
oskarżyciela posiłkowego kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu
kasacyjnym
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. i art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 636 § 2 k.p.k.
zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. oraz § 11 ust. 2 pkt 6 i § 15 ust. 1 i 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 z późn. zm.)
p o s t a n o w i ł :
zasądzić od Skarbu Państwa oraz oskarżyciela posiłkowego J.
Ś. na rzecz M. C. kwoty po 3.000 zł (trzy tysiące złotych), tytułem
zwrotu poniesionych kosztów obrony z wyboru w postępowaniu
kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt II KK 537/24, wydanym na
rozprawie, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadne kasacje
pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz prokuratora wniesione na niekorzyść
II KK 537/24
2
M. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn.
akt X Ka 654/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa
w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2023 r., sygn. akt III K 540/21 i uniewinniającego
ww. od popełnienia zarzucanych jej aktem oskarżenia czynów, oraz rozstrzygnął o
kosztach postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa i oskarżyciela
posiłkowego w częściach równych.
W dniu 31 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy M. C.
– adw. J. B., o zasądzenie na jej rzecz od Skarbu Państwa oraz od oskarżyciela
posiłkowego J. Ś. zwrotu faktycznie poniesionych przez nią kosztów ustanowienia
obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym. Wysokość tych kosztów została
udokumentowana paragonem fiskalnym wystawionym przez Kancelarię Adwokacką
adw. J. B. w dniu 30 czerwca 2025 r., stanowiącym potwierdzenie uiszczenia przez
M. C. kwoty w wysokości 6.000 zł za usługi prawne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie w całości.
Zgodnie z art. 616 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. do kosztów procesu należą zarówno
koszty sądowe, jak i uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w
sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika. O ile w postanowieniu Sądu
Najwyższego z dnia 9 lipca 2025 r. o oddaleniu kasacji pełnomocnika oskarżyciela
posiłkowego oraz prokuratora jako oczywiście bezzasadnych rozstrzygnięto o
kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem obciążając nimi Skarb
Państwa oraz oskarżyciela posiłkowego w częściach równych, o tyle orzeczenie to
– z uwagi na brak stosownego wniosku – nie zawierało rozstrzygnięcia w
przedmiocie poniesionych przez uniewinnioną wydatków związanych z
ustanowieniem obrońcy z wyboru w postępowaniu kasacyjnym. W tej sytuacji
koniecznym było wydanie orzeczenia uzupełniającego, stosownie do treści art. 626
§ 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 636 § 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. w
sprawach z oskarżenia publicznego, w razie nieuwzględnienia kasacji wniesionej
przez co najmniej dwa uprawnione podmioty koszty procesu zasądza się od
każdego z nich według zasad słuszności, mając w szczególności na względzie
II KK 537/24
3
koszty związane ze sprawą każdego z nich. W przedmiotowej sprawie zasady
słuszności przemawiały za obciążeniem kosztami postępowania kasacyjnego
oskarżyciela posiłkowego i Skarbu Państwa w częściach równych. Kasacje
pochodziły bowiem zarówno od pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, jak i
prokuratora i obie zostały oddalone jako oczywiście bezzasadne.
Koszty obrony w postępowaniu kasacyjnym zostały udokumentowane
paragonem fiskalnym potwierdzającym uiszczenie przez M. C. na rzecz adw. J. B.
kwoty w wysokości 6.000 zł. Tym samym wykazane zostały rzeczywiste koszty
poniesione przez uniewinnioną celem zapewnienia zastępstwa prawnego przed
Sądem Najwyższym, zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z
2023 r., poz. 1964 z późn. zm.). Jednocześnie brak jest podstaw do
zakwestionowania wysokości tych kosztów zwłaszcza, że kasacje na niekorzyść
uniewinnionej zostały wniesione przez dwa podmioty, a sprawa miała charakter
zawiły, co niewątpliwie generowało znaczny nakład pracy adwokata celem
przygotowania się do rozprawy kasacyjnej, na której przedstawił on stanowisko w
imieniu klientki. Ponadto wnioskowana kwota mieści się w granicach wyznaczonych
przepisami § 11 ust. 2 pkt 6 i § 15 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie.
W tej sytuacji wniosek obrońcy uniewinnionej należało uwzględnić w całości i
zasądzić na jej rzecz kwotę 3.000 zł od Skarbu Państwa oraz kwotę 3.000 zł od
oskarżyciela posiłkowego J. Ś., tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony z
wyboru w postępowaniu kasacyjnym
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
II KK 537/24
4
