II KK 405/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 stycznia 2026 r.
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie M. B. i M. B. 1 (uprzednio B.2.)
wobec których warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z
art. 300 § 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 stycznia 2026 r.,
wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w przedmiocie kosztów
zastępstwa prawnego
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 637a k.p.k. w zw. z art.
636 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. oraz § 16 zd. drugie w zw. z § 11 ust. 4 pkt
2 i ust. 7 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22
października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z
2023 r., poz. 1935 z późn. zm.)
p o s t a n o w i ł:
zasądzić od M. B. i M. B. 1 na rzecz oskarżyciela posiłkowego
– K. S.A. z siedzibą w T. (uprzednio K. 1 S.A. z siedzibą w T. )
kwoty po 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) od każdego,
tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego z wyboru w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w
łącznej kwocie 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), za
sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację.
UZASADNIENIE
II KK 405/25
2
W przedmiotowej sprawie, obrońca M. B. i M. B. 1 (uprzednio B.2.) wywiódł
kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2025 r., sygn.
akt XI Ka 834/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie
z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt IV K 839/23 (k. 4-10 akt SN).
Odpowiedź na ten nadzwyczajny środek zaskarżenia złożył m.in.
pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego K. S.A. z siedzibą w T. (k. 20-21 akt SN). W
treści złożonej odpowiedzi r.pr. P. P. zawarł wniosek o zasądzenie od oskarżonych
na rzecz klienta „kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa
procesowego według norm przepisanych”.
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II KK
405/25 oddalił kasację obrońcy M. B. i M. B. 1 jako oczywiście bezzasadną,
obciążając jednocześnie ww. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w
częściach na nich przypadających (k. 36 akt SN).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zasługiwał na
uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 636 § 1 k.p.k. w sprawach z oskarżenia publicznego, w
razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez
oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego, koszty procesu za postępowanie
odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy. Z
kolei w myśl art. 636 § 2 k.p.k. razie nieuwzględnienia środków odwoławczych
wniesionych przez co najmniej dwa uprawnione podmioty stosuje się art. 633 k.p.k.,
który obliguje do zasądzenia kosztów procesu od każdego z nich na zasadzie
słuszności. Powyższe przepisy mają odpowidnie zastosowanie w postępowaniu
kasacyjnym, o czym przesądza treść art. 637a k.p.k. Stosownie do powyższych
regulacji, postanowieniem z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II KK 405/25 Sąd
Najwyższy obciążył M. B. i M. B. 1 kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego
w częściach na nich przypadających. Rozstrzygnięcie to nie objęło jednak
wydatków oskarżyciela posiłkowego, które należą do kosztów procesu (art. 616 § 1
pkt 2 k.p.k.).
II KK 405/25
3
W tej sytuacji, uwzględniając wniosek, należało zasądzić od M. B. i M. B. 1
na rzecz oskarżyciela posiłkowego – K. S.A. z siedzibą w T. (uprzednio K. 1 S.A. z
siedzibą w T.) wydatki, jakie poniósł on w związku z wykonaniem przez
ustanowionego pełnomocnika czynności polegającej na sporządzeniu odpowiedzi
na kasację. Wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego nie zawierał
oświadczenia o wysokości kosztów posniesionych przez oskarżyciela posiłkowego
z tytułu wynagrodzenia radcy prawnego, a zatem stosowną opłatę ustalono zgodnie
z § 16 zd. drugie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października
2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz.
1935 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie) w wysokości odpowiadającej stawce
minimalnej.
Z uwagi na fakt, iż przepisy rozporządzenia nie określają stawki
wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację, respektując brzmienie §
20 rozporządzenia, należało zastosować w sprawie § 11 ust. 4 pkt 2
rozporządzenia, określający stawki minimalne przewidziane dla czynności m.in.
sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji (por. m.in.
postanowienie SN z dnia 26 czerwca 2019 r. IV KK 372/18; postanowienie SN z
dnia 29 września 2020 r., IV KK 603/19; postanowienie SN z dnia 22 marca 2021 r.,
IV KK 574/20). W tej sytuacji kwotą, którą należało zasądzić od M. B. i M. B. 1 na
rzecz oskarżyciela posiłkowego – K. S.A. z siedzibą w T. tytułem zwrotu kosztów
pomocy prawnej udzielonej z wyboru przed Sądem Najwyższym, tj. za
sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację, była kwota 720 zł. Biorąc pod
uwagę, iż oddalona kasacja została wywiedziona w imieniu M. B. i M. B. 1 ,
zasadnym było ich obciążenie w częściach na nich przypadających, tj. po 360 zł.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy postanowił jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[r.g.]
II KK 405/25
4
