II KK 304/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Bojańczyk
Dnia 31 lipca 2026 r.
w sprawie G.K.
oskarżonego z art. 212 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 31 lipca 2026 r.,
wniosku obrońcy oskarżonego
o zasądzenie kosztów procesu z tytułu zastępstwa procesowego
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 632 pkt 1 k.p.k., art.
636 § 3 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. i § 11 ust. 2 pkt 6
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie (j.t.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1800)
p o s t a n o w i ł:
zasądzić od oskarżycielki prywatnej A.D. na rzecz
oskarżonego G.K. kwotę 1 925,65 zł (jeden tysiąc dziewięćset
dwadzieścia pięć złotych sześćdziesiąt pięć groszy) tytułem
wydatków za obronę oskarżonego przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Obrońca oskarżonego G.K. z wyboru wystąpił do Sądu Najwyższego z
wnioskiem o zasądzenie na rzecz oskarżonego G.K. od oskarżycielki prywatnej A.D.
kosztów procesu, tj. uzasadnionych wydatków, w tym z tytułu zastępstwa
procesowego w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym oraz
II KK 304/24
2
przejazdu z miejsca zamieszkania oskarżonego do Sądu Najwyższego na rozprawę
kasacyjną i z powrotem w kwocie 9 305,65 zł, w związku z postanowieniem Sądu
Najwyższego z dnia 20 maja 2025 r. o oddaleniu kasacji oskarżycielki prywatnej
jako oczywiście bezzasadnej. Do wniosku załączył dwie opłacone przez G.K.
faktury (fakturę VAT nr [...] do paragonu nr [...] z dnia 7 maja 2025 wraz z raportem
fiskalnym dobowym z tego samego dnia oraz fakturę VAT nr [...] do paragonu nr [...]
z dnia 16 czerwca 2025 r. wraz z paragonem fiskalnym z tego samego dnia) i
potwierdzenie przelewu kwoty 7 380,00 zł z rachunku oskarżonego, a także
wskazał na wydatki w postaci kosztów przejazdu autem oskarżonego na trasie L.-
W.-L. na rozprawę w dniu 20 maja 2025 r. obliczone według stawki 1,15 zł za
kilometr × 340 kilometrów (k. 103-106).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy należy uznać za słuszny co do zasady.
W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k.,
jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono
rozstrzygnięcia o kosztach, jak również, gdy zachodzi konieczność dodatkowego
ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania
wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej
instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów
także referendarz sądowy właściwego sądu. Przepis ten znajduje zastosowanie w
postępowaniu kasacyjnym w związku z wyraźnym odesłaniem przez art. 637a k.p.k.
O ile w postanowieniu kończącym postępowanie kasacyjne w sprawie
(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2025 r.) rozstrzygnięto co do
zasady o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem (obciążono nimi
oskarżycielkę prywatną zgodnie z art. 636 § 3 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
z art. 637a k.p.k.), to z uwagi na brak stosownego wniosku obrońcy oskarżonego
nie rozstrzygnięto o kosztach poniesionych przez G.K. Oskarżony został w
niniejszej sprawie uniewinniony, zatem zgodnie z art. 632 pkt 1 k.p.k. (a także ww.
zasadą), koszty procesu w sprawach z oskarżenia prywatnego ponosi
oskarżycielka prywatna A.D.
W myśl art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. do kosztów procesu podlegających zwrotowi
należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego
II KK 304/24
3
obrońcy. W zakresie postępowania kasacyjnego zasadniczo obejmują one
wynagrodzenie obrońcy za sporządzenie i wniesienie kasacji/odpowiedzi na
kasację oraz za obronę przed Sądem Najwyższym. Jak wynika z treści wniosku
oraz akt sprawy, obrońca oskarżonego w postępowaniu kasacyjnym wykonał
wyłącznie jedną z wymienionych wyżej czynności, mianowicie reprezentował
oskarżonego przed Sądem Najwyższym na rozprawie kasacyjnej w dniu 20 maja
2025 r. (protokół k. 98). Za wskazaną czynność oskarżony poniósł koszty
opiewające na kwotę 8 856,00 zł określone jako „honorarium adwokackie”
(faktury/paragony datowane na 7 maja 2025 r. i 16 czerwca 2025 r.; k. 105-106,
potwierdzenie przelewu k. 104), a także dodatkowe koszty związane z przejazdem
własnym pojazdem na rozprawę kasacyjną na trasie L.-W.-L. w kwocie 449,65 zł.
Stosownie do dyspozycji § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (j.t.: Dz. U. z
2015 r. poz. 1800, dalej cyt. jako rozporządzenie), wniosek o zasądzenie kosztów
zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich może zawierać oświadczenie o
wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata. W
braku takiego oświadczenia, opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej stawce
minimalnej, chyba że okoliczności określone w § 15 ust. 3 przemawiają za innym jej
ustaleniem.
Wobec złożenia w przedmiotowym wniosku oświadczenia o wysokości
kosztów obciążających oskarżonego z tytułu wynagrodzenia adwokata,
uniewinniony prawomocnie G.K., jako wygrywający proces na etapie postępowania
kasacyjnego, powinien uzyskać zwrot całości poniesionych kosztów związanych z
tym postępowaniem, które to - zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego -
należy ustalić bacząc na treść § 15 ust. 3 oraz § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia
(zob. postanowienia SN: z dnia 29 lipca 2022 r., III KK 72/21, LEX nr 3482106; z
dnia 13 października 2022 r., V KK 49/22, LEX nr 3509710; z dnia 13 października
2022 r., V KK 218/21, LEX nr 3511321). W myśl § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia,
stawka minimalna za obronę przed Sądem Najwyższym wynosi 1 200 zł. Wobec
tego, że obrońca z wyboru G.K. reprezentował swojego mocodawcę w toku
rozprawy kasacyjnej, żądanie będące przedmiotem wniosku w tym zakresie (1 476
zł) należało uznać za uzasadnione. Co zaś się tyczy pozostałego zakresu
II KK 304/24
4
honorarium adwokackiego (8 856,00 zł), to żądana kwota przekracza
sześciokrotność stawki minimalnej (§ 15 ust. 3), którą wyznacza w tym wypadku §
11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia (7 200,00 zł), i jako taka nie jest w żaden sposób
uzasadniona. Dlatego Sąd Najwyższy zasądził od oskarżycielki prywatnej A.D. na
rzecz oskarżonego G.K. koszty procesu tytułem uzasadnionych wydatków, w tym
za obronę oskarżonego przed Sądem Najwyższym oraz za przejazd z miejsca
zamieszkania oskarżonego do Sądu Najwyższego na rozprawę kasacyjną i z
powrotem w łącznej kwocie 1.925,65 zł, tj. kwotę 1.476,00 zł (za obronę) oraz
449,65 zł (za przejazd).
Marginesowo jedynie należy wskazać, że we wniosku obrońcy nie znalazła
się argumentacja mająca na celu wykazanie, że zasądzenie należności w kwocie
stanowiącej sześciokrotność stawki minimalnej uzasadnia nakład pracy obrońcy.
Samo wykazanie należności za ww. czynności, ich udokumentowanie, nie mogło
być uznane za wystarczające do zasądzenia należności w oczekiwanej przez
obrońcę wysokości (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2025
r., III KK 435/23, LEX nr 3908829; z dnia 5 września 2025 r., III KK 259/25, LEX nr
3908830).
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[r.g.]
