Sąd Najwyższy

II KK 295/26

wyrok SN z dnia 2026-08-31

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII KK 295/26
Data orzeczenia2026-08-31
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział II
SędziowieSSN Barbara Skoczkowska, SSN Tomasz Artymiuk, SSN Eugeniusz Wildowicz, SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący), SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca), SSN Eugeniusz Wildowicz (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

II KK 295/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 31 sierpnia 2026 r. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) w sprawie A.P. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 31 sierpnia 2026 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 35/26, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II K 759/24, 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II K 759/24 i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. postępowanie karne w sprawie umarza, 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. M.A., Kancelaria Adwokacka w T., 369 zł (w tym 23%VAT), tytułem wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację, 3. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa. II KK 295/26 2 Tomasz Artymiuk Barbara Skoczkowska Eugeniusz Wildowicz UZASADNIENIE A.P. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II K 759/24, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności za to, że w okresie od 18 kwietnia 2023 r. do 20 kwietnia 2023 r., działając w miejscu nieustalonym ze skutkiem w K. gm. T. woj. […], wspólnie i w porozumieniu z inną osobą albo innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził K.K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.500 zł w ten sposób, że umyślnie wprowadził go w błąd co do swojej tożsamości, jak również zamiaru i możliwości wywiązania się z umowy sprzedaży wózka widłowego marki N., oferowanego za pośrednictwem portalu […].pl, przyjął pieniądze stanowiące zaliczkę na rachunek bankowy o nr […], a następnie zaprzestał kontaktu z pokrzywdzonym, nie wywiązując się z umowy, jak również nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, czym spowodował straty w wysokości 1.500 zł na szkodę K.K., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich w sprawie sygn. akt II K 269/18 oraz wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie sygn. akt XVIII.K.146/19 za umyślne przestępstwo podobne – tj. za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Ponadto, wyrokiem tym Sąd Rejonowy w Łukowie, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego 1.500 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Sąd Okręgowy w Siedlcach, po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 35/26, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. W dniu 18 czerwca 2026 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., wniósł kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości na korzyść skazanego i zarzucając „rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 16 marca 2026 r., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego A.P., wyroku utrzymującego w mocy II KK 295/26 3 zaskarżone orzeczenie Sądu Rejonowego w Łukowie, podczas gdy w dacie wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w Siedlcach istniała okoliczność wyłączająca postępowanie w postaci śmierci oskarżonego, stanowiąca bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.” Podnosząc powyższe, Prokuratora Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, wobec czego podlega rozpoznaniu i uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Jak wynika z zaświadczenia z systemu PESEL-SAD, uzyskanego w dniu 3 czerwca 2026 r. przez Sąd prowadzący postępowanie wykonawcze, A.P. zmarł w dniu […] 2026 r. (nr aktu zgonu: […]), a więc w toku postępowania odwoławczego. Oznacza to, że w dacie wyrokowania przez Sąd drugiej instancji, tj. w dniu 16 marca 2026 r., istniała przeszkoda do kontynuowania postępowania odwoławczego, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku śmierci oskarżonego postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza. Proces umarza się w każdym stadium, w którym ta przesłanka zaistnieje, także po wydaniu wyroku, ale przed jego uprawomocnieniem (śmierć skazanego/oskarżonego nie stoi jedynie na przeszkodzie rozpoznaniu wniesionych na jego korzyść kasacji oraz wniosku o wznowienie postępowania karnego). Stąd też wydanie wyroku skazującego wobec oskarżonego, mimo jego śmierci w czasie procesu, stanowi zawsze bezwzględną podstawę do uchylenia tego orzeczenia, wskazaną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Zachodzi ona nawet mimo braku wiedzy sądu o śmierci oskarżonego. Ponieważ w dacie wyrokowania w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy w Siedlcach zaistniała negatywna przesłanka procesowa, skutkująca koniecznością umorzenia postępowania karnego, niezbędne jest uchylenie wyroku Sądu odwoławczego, zapadłego już po śmierci oskarżonego. Jednocześnie, ponieważ pierwszoinstancyjne orzeczenie Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II K 759/24, nie zyskało prawomocności, w związku z zaskarżeniem go apelacją obrońcy, zasadne jest uchylenie także tego wyroku, a następnie umorzenie postępowania karnego. II KK 295/26 4 Z wyżej wskazanych powodów, uznając kasację Prokuratora Generalnego za oczywiście zasadną, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, kosztami procesu, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k., obciążając Skarb Państwa. Tomasz Artymiuk [WB] [r.g.] Barbara Skoczkowska Eugeniusz Wildowicz

Zapytaj AI o to orzeczenie