II KK 295/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 31 sierpnia 2026 r.
SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)
SSN Tomasz Artymiuk
SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)
w sprawie A.P.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 31 sierpnia 2026 r.
kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach
z dnia 16 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 35/26,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II K 759/24,
1. uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzający go wyrok
Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt
II K 759/24 i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. postępowanie
karne w sprawie umarza,
2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw.
M.A., Kancelaria Adwokacka w T., 369 zł (w tym 23%VAT), tytułem
wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację,
3. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.
II KK 295/26
2
Tomasz Artymiuk
Barbara Skoczkowska
Eugeniusz Wildowicz
UZASADNIENIE
A.P. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada
2025 r., sygn. akt II K 759/24, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności za to, że w
okresie od 18 kwietnia 2023 r. do 20 kwietnia 2023 r., działając w miejscu
nieustalonym ze skutkiem w K. gm. T. woj. […], wspólnie i w porozumieniu z inną
osobą albo innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził K.K.
do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.500 zł w ten sposób, że
umyślnie wprowadził go w błąd co do swojej tożsamości, jak również zamiaru i
możliwości wywiązania się z umowy sprzedaży wózka widłowego marki N.,
oferowanego za pośrednictwem portalu […].pl, przyjął pieniądze stanowiące zaliczkę
na rachunek bankowy o nr […], a następnie zaprzestał kontaktu z pokrzywdzonym,
nie wywiązując się z umowy, jak również nie zwrócił wpłaconych pieniędzy, czym
spowodował straty w wysokości 1.500 zł na szkodę K.K., przy czym zarzucanego
czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia
wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Końskich w sprawie sygn. akt II
K 269/18 oraz wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie sygn.
akt XVIII.K.146/19 za umyślne przestępstwo podobne – tj. za czyn z art. 286 § 1 k.k.
w zw. z art. 64 § 1 k.k.
Ponadto, wyrokiem tym Sąd Rejonowy w Łukowie, na podstawie art. 46 § 1
k.k., zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego 1.500 zł tytułem
naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
Sąd Okręgowy w Siedlcach, po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z dnia
16 marca 2026 r., sygn. akt II Ka 35/26, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji.
W dniu 18 czerwca 2026 r. Prokurator Generalny, działając na podstawie art.
521 § 1 k.p.k., wniósł kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości na korzyść
skazanego i zarzucając „rażące naruszenie przepisu prawa procesowego, a
mianowicie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 16 marca 2026 r.,
po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego A.P., wyroku utrzymującego w mocy
II KK 295/26
3
zaskarżone orzeczenie Sądu Rejonowego w Łukowie, podczas gdy w dacie wydania
wyroku przez Sąd Okręgowy w Siedlcach istniała okoliczność wyłączająca
postępowanie w postaci śmierci oskarżonego, stanowiąca bezwzględną przyczynę
uchylenia orzeczenia, określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.”
Podnosząc powyższe, Prokuratora Generalny wniósł o uchylenie
zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w
Łukowie i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, wobec czego podlega rozpoznaniu i
uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Jak wynika z zaświadczenia z systemu PESEL-SAD, uzyskanego w dniu 3
czerwca 2026 r. przez Sąd prowadzący postępowanie wykonawcze, A.P. zmarł w
dniu […] 2026 r. (nr aktu zgonu: […]), a więc w toku postępowania odwoławczego.
Oznacza to, że w dacie wyrokowania przez Sąd drugiej instancji, tj. w dniu 16
marca 2026 r., istniała przeszkoda do kontynuowania postępowania odwoławczego,
o której mowa w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku
śmierci oskarżonego postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza. Proces
umarza się w każdym stadium, w którym ta przesłanka zaistnieje, także po wydaniu
wyroku, ale przed jego uprawomocnieniem (śmierć skazanego/oskarżonego nie stoi
jedynie na przeszkodzie rozpoznaniu wniesionych na jego korzyść kasacji oraz
wniosku o wznowienie postępowania karnego). Stąd też wydanie wyroku
skazującego wobec oskarżonego, mimo jego śmierci w czasie procesu, stanowi
zawsze bezwzględną podstawę do uchylenia tego orzeczenia, wskazaną w art. 439
§ 1 pkt 9 k.p.k. Zachodzi ona nawet mimo braku wiedzy sądu o śmierci oskarżonego.
Ponieważ w dacie wyrokowania w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy w
Siedlcach zaistniała negatywna przesłanka procesowa, skutkująca koniecznością
umorzenia postępowania karnego, niezbędne jest uchylenie wyroku Sądu
odwoławczego, zapadłego już po śmierci oskarżonego. Jednocześnie, ponieważ
pierwszoinstancyjne orzeczenie Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 4 listopada
2025 r., sygn. akt II K 759/24, nie zyskało prawomocności, w związku z zaskarżeniem
go apelacją obrońcy, zasadne jest uchylenie także tego wyroku, a następnie
umorzenie postępowania karnego.
II KK 295/26
4
Z wyżej wskazanych powodów, uznając kasację Prokuratora Generalnego za
oczywiście zasadną, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, kosztami procesu, na
podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k., obciążając Skarb Państwa.
Tomasz Artymiuk
[WB]
[r.g.]
Barbara Skoczkowska
Eugeniusz Wildowicz