Sygn. akt II KK 134/17
POSTANOWIENIE
Dnia 11 maja 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie P. P.
skazanego z art. 160 § 2 k.k. i innych
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 11 maja 2017 r.,
z urzędu
kwestii dopuszczalności kasacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego A. K. od wyroku Sądu Okręgowego w W.
z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IX Ka (…),
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt III K (…),
p o s t a n o w i ł
1. pozostawić kasację bez rozpoznania,
2. zwolnić oskarżyciela posiłkowego od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt III K (…), utrzymanym w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), P. P. został skazany m.in. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W., działając na niekorzyść skazanego, wywiódł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Artura Kaszy. W kasacji tej podniesiono zarzuty obrazy prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 i 2 k.k. oraz prawa procesowego, a w szczególności art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 415 § 1 zd. drugie w zw. z art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k. Kasacja została przyjęta zarządzeniem Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W.. W pisemnej odpowiedzi prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa, wobec czego należało ją postawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wnoszonych przez podmioty szczególne, określone w art. 521 k.p.k., a także w wypadku podniesienia zarzutu z art. 439 k.p.k. W rozważanej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. P. P. nie został uniewinniony, nie umorzono również prowadzonego postępowania, a w kasacji nie podniesiono żadnego zarzutu należącego do kategorii bezwzględnych powodów uchylenia orzeczenia z art. 439 k.p.k. W tym stanie rzeczy, stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. kasację należało pozostawić bez rozpoznania, a oskarżyciela posiłkowego zwolnić od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, bowiem – jak wspomniano na wstępie – kasacja była niedopuszczalna z mocy prawa i nie powinna zostać przyjęta.
l.n