I KO 75/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
Dnia 27 lipca 2026 r.
w sprawie R. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
w dniu 27 lipca 2026 r.
wniosku skazanego
w przedmiocie wznowienia postępowania prawomocnie zakończonego
postanowieniem Sądu Najwyższego
z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt I KK 37/22,
oddalającym kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie
postępowania kasacyjnego wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 11 czerwca 2026 r. skazany R. S. wniósł o wyznaczenie
pełnomocnika z urzędu, uchylenie postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt I KK 37/22 oraz przywrócenie mu
terminu w sprawie kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skazany wskazał na
dowolność interpretacji prawa przez skład sędziowski i błędy proceduralne, które
jego zdaniem zaistniały w trakcie rozpoznania sprawy w postępowaniu kasacyjnym.
I KO 75/26
2
Pismo to zarządzeniem sędziego referenta z dnia 24 czerwca 2026 r.
zarejestrowano jako wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wobec oczywistej bezzasadności wniosku skazanego należało odmówić
jego przyjęcia.
W świetle utrwalonego już orzecznictwa Sądu Najwyższego nie budzi
wątpliwości, dopuszczalność wzruszenia w trybie wznowienia postępowania
kasacyjnego zakończonego oddaleniem kasacji zarówno na wniosek strony - w
oparciu o podstawy wznowieniowe określone w art. 540 § 1 pkt 1, § 2 i § 3 k.p.k.,
jak i z urzędu - art. 542 § 3 k.p.k. (zob. m.in. postanowienia SN: z dnia 14 czerwca
2023 r., II KO 73/22; z dnia 14 czerwca 2023 r., III KO 43/23; z dnia 21 czerwca
2023 r., V KO 30/22; z dnia 23 sierpnia 2023 r., II KO 75/23; z dnia 18 października
2023 r., I KO 33/23). Uwzględniając powyższe oraz mając na względzie treść
złożonego przez skazanego wniosku, należało odmówić jego przyjęcia bez
wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych tak złożonego pisma.
Niewątpliwie, przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o wznowienie jest
kwestia istnienia podstaw do wznowienia postępowania. Te zaś określone zostały
w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. i 540 b k.p.k., przy czym katalog ten ma charakter
zamknięty. Z kolei przepis art. 545 § 3 k.p.k. wprowadza obowiązek
przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania, złożonego
osobiście przez stronę, pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny, a
zatem czy nie zaistniała sytuacja, w której we wniosku o wznowienie postępowania
podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem
rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania, albo też wniosek ten
oparto na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału
56 k.p.k. Ta ostatnia sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skazany w swoim
piśmie nie tylko nie wskazał żadnych podstaw, które klasyfikować by było można
jako podstawy do wznowienia postępowania, ale wprost przywołał okoliczności
dotyczące naruszeń przepisów prawa (art. 9 k.p.k.), które w żaden sposób nie
mieszczą się w podstawach do wznowienia postępowania. Wniosek o wznowienie
postępowania kasacyjnego jest zatem oczywiście bezzasadny.
I KO 75/26
3
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
