I CSK 1311/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
27 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa E. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego
Zamkniętego Wierzytelności w W.
przeciwko L. w L.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej L. w L.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 17 listopada 2025 r., I AGa 232/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany L. z siedzibą w L. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w Lublinie z 17 listopada 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa
E. Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności w
W. o zapłatę.
Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
potrzebą dokonania wykładni art. 95 ust. 1, 3 i 4 Prawa bankowego w zw. z art. 31
ust. 1 u.k.w.h. sprowadzającej się do rozstrzygnięcia kwestii, czy do dokonania
konstytutywnego wpisu hipoteki bankowej w księdze wieczystej konieczne jest
załączenie do wniosku ważnego i skutecznego oświadczenia właściciela
nieruchomości o ustanowieniu hipoteki. Ponadto skarżący sformułował istotne
I CSK 1311/26
2
zagadnienie prawne, czy sprzeczność składu sądu z art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi
również wówczas, gdy w składzie uczestniczą osoby powołane na urząd sędziego
na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 8 grudnia 2017 r. oraz wskazał,
że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W ramach potrzeby dokonania wykładni przepisu prawa jako przyczyny
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować
nierozwiązany jeszcze problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność
orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia tego przepisu została już dokonana lub
ujednolicona, niezbędne jest podanie dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona
linia orzecznicza wymaga zmiany (zob. np. postanowienia SN: z 24 lutego 2026 r.,
I CSK 3866/24; z 20 listopada 2025 r., I CSK 2570/25; z 21 maja 2025 r., I CSK
266/25; z 25 października 2023 r., I CSK 2989/23; z 27 września 2023 r., I CSK
4679/22 oraz z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22).
Natomiast istotne zagadnienie prawne jako podstawa przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia
rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego
orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa
(zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK 1784/25; z 21 listopada 2025
r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25; z 22 maja 2025 r., I CSK
2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20 października 2023 r., I CSK
1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15 września 2023 r., I CSK
4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia 2023 r., I CSK 6585/22).
Skarżący nie uczynił zadość tym wymaganiom.
Poruszona przez skarżącego kwestia badania przez sąd wieczystoksięgowy
dokonujący wpisu hipoteki dokumentów zawierających oświadczenie przyszłego
dłużnika hipotecznego o ustanowieniu hipoteki została już bowiem rozstrzygnięta
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie, który ostatecznie
przesądził, że oświadczenia o ustanowieniu hipotek zawarte w umowie kredytu
wypełniają wszystkie wymagania stawiane oświadczeniu o ustanowieniu hipoteki.
I CSK 1311/26
3
Jeśli zaś chodzi o zagadnienie związane z zakresem zastosowania art. 379
pkt 4 k.p.c., należy wskazać, że de lege lata w systemie prawnym istnieją specjalne
mechanizmy umożliwiające kwestionowanie udziału osób powołanych na
stanowiska sędziowskie ex ante w stosunku do wydania orzeczenia. Takimi
narzędziami prawnymi są test niezawisłości (art. 42a Prawa o ustroju sądów
powszechnych) oraz instytucja wyłączenia sędziego (art. 49 k.p.c.).
W zakresie przesłanki oczywistej zasadności skarżący w ogóle nie wykazał
jakie przepisy zostały jego zdaniem naruszone w sposób kwalifikowany, ani na
czym to naruszenie polegało. Należy bowiem podkreślić, że o ile na etapie
merytorycznego rozpoznawania skargi kasacyjnej badane są wszelkie podniesione
w niej zarzuty, o tyle decyzja o przyjęciu skargi do rozpoznania jako oczywiście
zasadnej musi opierać się jedynie na naruszeniach kwalifikowanych. Po pierwsze,
dostrzegalnych bez konieczności przeprowadzenia głębszej analizy, a po drugie,
wpływających bezpośrednio na wadliwość wydanego rozstrzygnięcia. Nie każde
bowiem naruszenie przepisów prawa prowadzi ostatecznie do wydania jaskrawie
nieprawidłowego orzeczenia (zob. np. postanowienia SN z 28 lutego 2024 r., I CSK
1671/23; z 12 stycznia 2024 r., I CSK 97/23; z 27 października 2023 r., I CSK
4887/22).
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego nie
rozstrzygał zaś wobec braku wniosku o ich zasądzenie.
[SOP]
