I CSK 3866/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
24 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Q. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Q. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 9 kwietnia 2024 r., I ACa 1333/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 21 czerwca 2022 r. ustalił, że od 1
stycznia 2008 r. opłata roczna za użytkowanie wieczyste nieruchomości Skarbu
Państwa położonej w W., dzielnica W., o powierzchni […] ha, oznaczonej w
ewidencji gruntów jako działka nr […] z obrębu […], wynosi 404 488,56 zł, przy
uwzględnieniu wartości nieruchomości 13 482 952 zł
i
dotychczasowej stawki 3% oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z 9 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację
powódki O. sp. z o.o. w W.
I CSK 3866/24
2
W skardze kasacyjnej powódka, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989
§ 1 pkt 2 k.p.c.
Zdaniem skarżącej w sprawie występuje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem
Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej
oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek,
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2
k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości,
określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne
mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy,
a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących
w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez
sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń,
dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni
przepisu (zob. m.in. postanowienia SN: z 15 października 2002 r. II CZ 102/02; z 28
I CSK 3866/24
3
marca 2007 r., II CSK 84/07; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r., I
CSK 111/08).
Lektura uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
nie pozwala na stwierdzenie, że skarżąca sprostała powinności wykazania
wystąpienia przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Trudno przyjąć,
aby wykładnia przepisów, na które powołuje się powódka, budziła wątpliwości. Nie
potwierdza tego także przytoczone w uzasadnieniu orzecznictwo.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.,
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności,
które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
Jacek Grela
[S.J.]
[a.ł]
