Sąd Najwyższy

I CO 49/11

postanowienie z dnia 2011-10-14

Pełna treść
1 powołanych przepisów

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CO 49/11

Data orzeczenia2011-10-14

Rodzaj orzeczeniapostanowienie

SądSąd Najwyższy

WydziałWydział I

SędziowieTadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 8. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

III CO 396/25Sąd Najwyższy · postanowienie · 2025-04-08podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Sąd Najwyższy przy ocenie wystąpienia na podstawie art. 45 k.p.c. nie bada zaś, czy w sprawie istnieje jurysdykcja krajowa (zob. postanowienia SN z 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC-ZD D/2012, poz. 89, z 29 stycznia 2018 r., IV CO 250/17, nie publ.).”
III CO 109/25Sąd Najwyższy · postanowienie · 2025-02-26podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„… mógłby być wiążący dla sądu wskazanego jako właściwy, sąd ten bowiem ma obowiązek samodzielnego zbadania wszystkich bezwzględnych przesłanek procesowych (por. postanowienia SN: z 14 października 2011 r., I CO 49/11; z 26 lipca 2013 r., III SO 5/13, OSNP 2014, nr 6, poz. 94).”
III CO 1101/23Sąd Najwyższy · postanowienie · 2024-01-25podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Sąd Najwyższy, oznaczając na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. sąd właściwy miejscowo, nie bada, czy w sprawie istnieje jurysdykcja krajowa (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC-ZD 2012/4/89 i z 26 lipca 2013 r., III SO 5/13, OSNP 2014/6/94).”
III CO 683/22Sąd Najwyższy · postanowienie · 2022-07-19podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Sąd Najwyższy nie ma bowiem kompetencji do badania tej kwestii (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 października 2011 r., I CO 49/11).”
IV CSK 417/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2019-03-22
„Istnienie w sprawie jurysdykcji krajowej jest natomiast przedmiotem oceny sądu właściwego, w tym sądu oznaczonego przez Sąd Najwyższy w trybie art. 45 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2013 r., III SO 5/13, OSNP 2014/6/94; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC-ZD 2012/4/89).”
IV CO 250/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2018-01-29podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„O jurysdykcji rozstrzyga natomiast sąd powszechny, a jego decyzja w tym zakresie podlega kontroli instancyjnej i ewentualnie kasacyjnej (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2010 r., IV CSK 465/09, OSNC 2011, nr 2, poz. 22 i z dnia 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC-ZD.”

Pokaż pozostałe (2)

IV CO 168/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-11-07podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„… to sąd oznaczony przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2013 r., III SO 5/13, OSNP 2014, nr 6, poz. 94 i z dnia 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC - ZD 2012, nr D, poz. 89) i dotyczy to także sprawy o zawezwanie do próby ugodowej (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2014 r., III CZP 3/14, OSNC 2015, nr 2, poz. 16).”
IV CO 86/17Sąd Najwyższy · postanowienie · 2017-06-28podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
„Podkreśla się, że kwestia ta powinna zostać rozstrzygnięta przez sąd właściwy do rozpoznania sprawy, ewentualna ocena Sądu Najwyższego i tak nie mogłaby być wiążąca dla sądu wskazanego jako właściwy, sąd ten bowiem ma obowiązek samodzielnego zbadania wszystkich bezwzględnych przesłanek procesowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2011 r., I CO 49/11, OSNC-ZD 2012, nr 4, poz. 89).”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CO 49/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku A. W. o oznaczenie sądu właściwego, przed który wnioskodawca zamierza wszcząć sprawę o stwierdzenie nabycia spadku po B. D., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r., oddala wniosek. 2 Uzasadnienie Stosownie do art. 45 k.p.c., jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. Przepis ten z mocy art. 13 § 2 k.p.c., ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym. Wobec takiej treści art. 45 k.p.c. jest oczywiste, że oznaczenie przez Sąd Najwyższy na podstawie tego przepisu właściwego sądu może wchodzić w rachubę tylko wówczas, gdy w myśl przepisów kodeksu nie można ustalić właściwości miejscowej, a zatem nie w wypadku, gdy istnieją – tak jak to wynika z wywodów wnioskodawcy zawartych w jego wniosku - jedynie wątpliwości co do tego zagadnienia. W okolicznościach sprawy, która ma być wszczęta zagadnienie to należy więc rozwiązać z uwzględnieniem art. 628 k.p.c., zgodnie z którym, do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Polsce nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część (sąd spadku). W braku powyższych podstaw sądem spadku jest sąd rejonowy dla m. st. Warszawy. W tej sytuacji tylko dodatkowo Sąd Najwyższy zwraca uwagę na zmianę orzecznictwa i nieaktualność poglądu, że oznaczenie sądu miejscowo właściwego przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 k.p.c. powinno być poprzedzone zbadaniem jurysdykcji krajowej. Obecnie w orzecznictwie, m.in. ze względu na obowiązujący porządek konstytucyjny zajmuje się stanowisko odmienne. Trafnie bowiem podkreślono w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 29 października 2010 r., IV CSK 465/09 (OSNC 201, nr 2, poz. 22), że skoro założeniem organizacji sądownictwa jest podział pracy między sądami, to - jak trafnie wyjaśniono w najnowszym piśmiennictwie - istnienie w sprawie jurysdykcji krajowej nie powinno być przedmiotem oceny dowolnego sądu, lecz sądu właściwego. Poza tym gdyby nawet Sąd Najwyższy był zobowiązany do zbadania jurysdykcji krajowej przed oznaczeniem sądu właściwego, wynik tego 3 badania nie mógłby być wiążący dla sądu wskazanego jako właściwy, sąd ten bowiem ma obowiązek samodzielnego zbadania wszystkich bezwzględnych przesłanek procesowych. jz

Orzeczenia powołane w tym orzeczeniu

Liczba powołanych orzeczeń: 1. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.

IV CSK 465/09Sąd Najwyższy · postanowienie · 2010-10-29
„Trafnie bowiem podkreślono w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 29 października 2010 r., IV CSK 465/09 (OSNC 201, nr 2, poz. 22), że skoro założeniem organizacji sądownictwa jest podział pracy między sądami, to - jak trafnie wyjaśniono w najnowszym piśmiennictwie - istnienie w sprawie jurysdykcji krajowej nie powinno być przedmiotem oceny dowolnego sądu, lecz sądu właściwego.”

Powiązane przepisy

Art. 13. § 2.Kodeks postępowania cywilnego