V KZ 45/15

Sygn. akt V KZ 45/15

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 30 listopada 2015 r.,

w sprawie A. K.
‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Legnicy

z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV Ka 261/15, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie IV Ka 261/15,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. oraz art. 528 § 1 k.p.k. a contrario,

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2015 r. do Sądu Okręgowego w Legnicy wpłynął wniosek skazanego o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 279, t. II).

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV Ka 261/15, odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 11 czerwca 2015 r., z uwagi na fakt, że został on złożony po upływie ustawowego terminu.

Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że wniosek został złożony po terminie. Skarżący podniósł, że był przekonany, iż wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia złożył działający w jego imieniu obrońca z wyboru. Nadto skarżący dodał, że przebywając w warunkach izolacji więziennej ma ograniczone możliwości komunikowania się, natomiast uzyskanie porady prawnej w zakładzie karnym jest niemożliwe.

W oparciu o tak sformułowany zarzut skazany wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 11 czerwca 2015 r. wynika, że oskarżony nie uczestniczył osobiście w rozprawie przed Sądem Okręgowym, jednak był reprezentowany przez obrońcę z wyboru w osobie adw. M. M. (k. 263, t. II). W tej sytuacji, termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku wynosił 7 dni i biegł od daty ogłoszenia wyroku. Wynika to wprost z treści przepisu art. 422 § 1 i § 2 k.p.k.

Nadany przez skazanego w dniu 27 lipca 2015 r. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego zapadłego w dniu 11 czerwca 2015 r., został wniesiony po upływie 7 dniowego terminu do jego złożenia i dlatego trafnie odmówiono jego przyjęcia, ponieważ takie postąpienie znajduje oparcie w treści art. 422 § 3 k.p.k.

W konsekwencji, okoliczności wskazane w zażaleniu nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, ponieważ nie podważyły prawidłowo ustalonego faktu uchybienia przez A. K. wskazanemu wyżej terminowi zawitemu.

Natomiast jeżeli potwierdziłby się zarzut, że naruszenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia nastąpiło wskutek zaniedbań obrońcy, to z tego tytułu skazany nie może ponosić negatywnych skutków prawnych. Termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia może być przywrócony w trybie art. 126 k.p.k., o ile jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn od skazanego niezależnych, co jednak należy w odpowiednim stopniu wykazać. Może on wówczas w zawitym terminie 7 dni od ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana w postaci złożonego już spóźnionego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem.

Jednak ewentualna kwestia przywrócenia terminu rozpatrywana jest w odrębnym postępowaniu, przy czym w tym przedmiocie orzeka organ, przed którym należało dokonać czynności, a więc Sąd Okręgowy w Legnicy (art. 126 § 2 k.p.k.).

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.