Sąd Najwyższy

V KZ 11/25

postanowienie SN z dnia 2025-04-15

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 11/25
Data orzeczenia2025-04-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca), SSN Jerzy Grubba (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KZ 11/25 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 kwietnia 2025 r. SSN Jerzy Grubba w sprawie P. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2025r. zażalenia skazanego na zarządzenie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2025r. (V KO 143/24) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wznowienie postępowania w przedmiocie odwołania warunkowego przedterminowego zwolnienia nie jest prawnie dopuszczalne, czy to w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., czy to w trybie wskazanym w art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. czy też, co trzeba podkreślić z art. 542§3 k.p.k. Treść powyższych regulacji jednoznacznie wskazuje na to, że odnoszą się one jedynie do postępowania rozstrzygającego w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to, jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013r., IV KO 75/13 (zob. też cytowane tam judykaty), jest ugruntowane w orzecznictwie tego sądu. Jak trafnie podkreślono w powołanym postanowieniu, choć odwołanie warunkowego przedterminowego zwolnienia ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, to nie zmienia to faktu, iż V KZ 11/25 2 rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej. Z powyższych względów, nie mogąc analizować merytorycznej zasadności podniesionych w piśmie skazanego kwestii, Sąd Najwyższy prawidłowo postąpił odmawiając przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w omawianej sprawie. W tej sytuacji również argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się skuteczna. Skazany może natomiast wybrać drogę wskazaną w art. 24 k.k.w. – odwołując się do nowych okoliczności (analogiczna podstawa jak przy wznowieniu postępowania) nieznanych sądom rozstrzygającym sprawę. Procedura ta jest też szybsza i mniej sformalizowana od tradycyjnego (i niedopuszczalnego w tej sytuacji) wniosku o wznowienie postepowania. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie