POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie J. K. i P. T.

na posiedzeniu bez udziału stron (art. 545 § 1 k.p.k.),

po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r.,

kwestii dopuszczalności wniosku obrońcy o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 28 września 2022 r., sygn. akt II KK 599/21

na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić bez rozpoznania wniosek obrońcy;

2. kosztami postępowania wznowieniowego obciążyć skazanych w częściach na nich przypadających.

Obrońca J. K. i P. T. w dniu 20 sierpnia 2024 r., złożył w trybie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k., wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 28 września 2022 r., mocą którego oddalono jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy m.in. J. K. i P. T. . Oskarżeni za przestępstwa sprzedajności popełnione w związku z pełnioną funkcją celników skazani byli przez powtórnie procedujący Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, wyrokiem z 31 października 2019 r., na bezwzględne kary pozbawienia wolności: J. K. na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy a P. T. na karę 3 lat. Po rozpoznaniu apelacji obrońców Sąd Okręgowy w Łodzi, wyrokiem z 30 kwietnia 2021 r.: wydał orzeczenie kasatoryjne dotyczące J. K. co do jednego czynu polegającego na przyjęciu łapówki w kwocie 50 000 zł i zmienił pierwszoinstancyjny wyrok co do niego przez wymierzenie mu nowej kary łącznej 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i utrzymał w mocy rozstrzygnięcie co do P. T. . We wniosku o wznowienie postępowania kasacyjnego jego autor zażądał ponownej analizy zeznań świadka.

W przedmiotowej sprawie nie wpłynęła odpowiedź oskarżyciela publicznego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy okazał się niedopuszczalny i jako taki nie podlegał rozpoznaniu.

Zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. wznawia się postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem, którym w niniejszej sprawie jest wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 30 kwietnia 2021 r. O ile bowiem postępowanie kasacyjne, także to zakończone postanowieniem Sądu Najwyższego wydanym na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., ma charakter postępowania sądowego i prawomocnie kończy to postępowanie, to jednak jego wzruszenie w trybie przewidzianym w Rozdziale 56 k.p.k. możliwe byłoby wyłącznie na skutek sygnalizacji uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 542 § 3 k.p.k.), natomiast nie podlega ono wznowieniu w zwykłym trybie, o którym mowa w art. 540 § 1 k.p.k. Rzecz się ma bowiem w tym, że nadzwyczajny środek zaskarżenia odnosi się zawsze do prawomocnego orzeczenia innego sądu, objętego powagą rzeczy osądzonej i który podlega dyspozycji art. 540 § 1 k.p.k., a tych przymiotów nie odbiera mu postanowienie o oddaleniu kasacji, potwierdzające wyłącznie niezasadność wniesionej skargi.

Postępowanie kasacyjne w sprawie o numerze II KK 599/21 zostało zakończone postanowieniem o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, co implikowało stwierdzenie, że zaskarżone nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia orzeczenie łódzkiego sądu odwoławczego nie utraciło prawomocnego charakteru, gdyż nie zostało skutecznie podważone i to wyłącznie ono – a nie postanowienie Sądu Najwyższego z 28 września 2022 r. - w dalszym ciągu podlega możliwości ubiegania się wskrzeszenia go w trybie art. 540 § 1 k.p.k.

Wobec tego, że procedowanie w sprawie II KK 599/21 nie podlega dyspozycji przepisu art. 540 § 1 k.p.k., stwierdzić należało, że wniosek obrońcy J. K. i P. T. o wznowienie postepowania kasacyjnego, którego nie oparto na podstawie w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej, był niedopuszczalny i pozostawiono go bez rozpoznania.

[J.J.]

[ał]

‎