POSTANOWIENIE

Dnia 6 grudnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie Ł. M.

skazanego z art. 13 § 1a k.k. w zw. z art.148 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.i art. 64 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 grudnia 2023 r.

wniosku skazanego o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi

z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa 34/19

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb.

z dnia 7 listopada 2018 r, sygn. III K 81/18

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

postanowił:

odmówić przyjęcia wniosku skazanego Ł. M. wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt III K 81/18, Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. uznał Ł. M. winnym popełnienia przestępstwa, zakwalifikowanego w sposób wskazany powyżej i za to wymierzył mu karę 9 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego. Po rozpoznaniu wniesionej apelacji, Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa 34/19, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. W dniu 19 lipca 2023 r. skazany sporządził adresowane do Sądu Najwyższego pismo w którym wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu „celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie (w powyżej wskazanej sprawie) , gdyż pojawiły się nowe dowody nieznane Sądowi, które przemawiają na jego korzyść”. Wezwany do wskazania tych dowodów i usunięcia w ten sposób braku formalnego przedmiotowego wniosku w piśmie z dnia 16 października 2023 r. wskazał tylko, iż „zdobył nagranie jego rozmowy telefonicznej z poszkodowanym, bo rozmowa była nagrywana, potrzebuje adwokata aby przeanalizować to nagranie, które posiadam na płycie CD, rozmowa, którą prowadziłem dotyczyła sprawy za którą aktualnie odbywam karę”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Treść pisma skazanego z dnia 16 października 2023 r. w którym zawarł on swoją wolę doprowadzenia do wznowienia postępowania w ww. sprawie w oparciu o „nowe dowody”, które zidentyfikował jako nagranie odbytej przez niego i nagranej rozmowy telefonicznej z pokrzywdzonym (bez wskazania jej daty i towarzyszących okoliczności, a także konkretnego jej tematu) oraz żądanie wyznaczenia mu adwokata z urzędu dla wspólnego „przeanalizowania tego nagrania” uzasadnia decyzję o odmowie przyjęcia tego pisma potraktowanego jako quasi samodzielny wniosek skazanego o wznowienie postępowania w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie musi być wszak umotywowane co najmniej takimi okolicznościami (skoro podstawą tego wniosku o wznowienie mają być – zgodnie z deklaracją skazanego - nowe dowody w sprawie), które uprawdopodobniają celowość takiej decyzji. Sąd – w ramach postępowania wznowieniowego – nie ma ani obowiązku, ani też uprawnień, o ile tylko na taką podstawę wznowieniową powołuje się sam skazany, pomagać mu w szukaniu owych nowych dowodów, ani pomagać mu oceniać ich ewentualnego znaczenia w postępowaniu wznowieniowym, wyznaczając jedynie po to obrońcę z urzędu. Sam skazany, opisując tylko w ten sposób te „nowe dowody” nie wskazuje równocześnie żadnych takich związanych z nimi okoliczności, które by potwierdzały - co najmniej prawdopodobieństwo – rzeczywistego pojawienia się nowych faktów lub dowodów, które miałyby świadczyć o tym, że zapadły wobec niego prawomocny i korzystający z domniemania zasadności, skazujący wyrok za przypisane mu przestępstwo jest orzeczeniem oczywiście błędnym, bo właśnie przeprowadzenie tych nowych dowodów może doprowadzić do zaistnienia sytuacji procesowej o której stanowi przepis art. 540 § 2 k.p.k. Tym bardziej, że prawdziwość i zasadność procesową owych twierdzeń skazanego zawartych w nadmienionym piśmie (który nawet nie wskazał tego co ma wynikać z tej rozmowy z pokrzywdzonym, którą nagrał, dla oceny zasadności odbywanego przez niego prawomocnego wyroku), należy też oceniać w kontekście tego materiału dowodowego, który dla Sądów orzekających w jego sprawie były podstawą uznania go winnym przypisanego mu przestępstwa, w tym także składane przez skazanego jako najpierw podejrzanego, a następnie oskarżonego wyjaśnienia, a także zeznania pokrzywdzonego X.Y., będącego wówczas partnerem – dobrym znajomym jego siostry X., a także i jej częściowe depozycje. Dodać tylko należy, że to nie jest pierwszy wniosek skazanego w przedmiocie wznowienia postępowania w przywołanej sprawie w którym w istocie jego rzeczywistą intencją jest podważenie zasadności tej oceny dowodów, którą Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. przeprowadził, a Sąd Apelacyjny w Łodzi, jej przebieg i rezultaty aprobował (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 26 września 2019n r., II KO 78/19 oraz 20 kwietnia 2021 r., II KO 27/21).

W tych okolicznościach kierując się przedstawionymi względami, należało postanowić jak wyżej.

[ms]