V KO 69/17

Sygn. akt V KO 69/17

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Szewczyk

w sprawie Ł.G.

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2017 r.,

wniosku skazanego

o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 22 grudnia 2010r., sygn. akt III K (…),

zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 24 marca 2012 r., sygn. akt II AKa (…),

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt III K (…), Sąd Okręgowy w S. uznał oskarżonego Ł.G. za winnego popełnienia czynu z art.148 § 1 k.k. i skazał go na karę 25 (dwudziestu pięciu) lat pozbawienia wolności Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II Aka (…), zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

W dniu 4 lipca 2017 r. do Prokuratury Rejonowej w S. wpłynęło pismo skazanego (datowane na 22.07.2017 r.), w którym Ł.G. zwrócił się z prośbą o „ponowienie procesu”. W piśmie z dnia 21 sierpnia 2017 r. (data prezentaty) skazany poinformował, że pismo kierowane do prokuratury „było pisane po to by ponowić proces sądowy ze względu na nowe dowody”.

Pismem z dnia 22 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy poinformował skazanego o podstawach prawnych oraz formalnych instytucji wznowienia postępowania, wzywając go w terminie 7 dni do stosownego uzupełnienie swojego wniosku. Pismo, o którym mowa powyżej, skazany odebrał w dniu 28 sierpnia 2017 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W myśl 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Ł.G., w piśmie przesłanym do Prokuratury Rejonowej w S. nie wskazuje ani nie odwołuje się do podstaw wznowienia postępowania określonych w szczególności w art. 540 k.p.k., oraz art. 540b k.p.k., czy w art. 542 § 3 k.p.k. Taka konstrukcja wniosku, który nie wymienia – jak wspomniano – żadnych przepisów i powodów wznowieniowych, nakazywała uznać, że wniosek ten jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.

Dlatego orzeczono jak na wstępie.

as