V KO 110/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
Dnia 8 lipca 2026 r.
w sprawie Ł. M.
skazanego za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 8 lipca 2026 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa 343/20,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 14 lipca 2020 r., sygn. akt IV K 110/19,
p o s t a n o w i ł:
odmówić przyjęcia wniosku wobec
bezzasadności.
jego
oczywistej
UZASADNIENIE
Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez
wzywania skazanego do usunięcia braków formalnych.
Zacząć trzeba od przypomnienia, że na straży zapobiegania tego typu
sytuacjom, w których do merytorycznego rozpoznania przez Sąd Najwyższy
wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
prowadziłyby pisma skazanego zawierające polemikę z poczynionymi ustaleniami
bez podania rzeczowych argumentów, czyniącym zadość treści art. 540 k.p.k. - stoi
przepis art. 545 § 3 k.p.k. Zgodnie z tym uregulowaniem, Sąd Najwyższy, po
V KO 110/26
2
stwierdzeniu, że z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność, odmawia
jego przyjęcia bez wzywania skazanego do uzupełnienia braków formalnych pisma.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca, żądając zdyskwalifikowania
postępowania sądowego zakończonego skazaniem go za dokonanie występków:
działania w zorganizowanej grupie przestępczej (art. 258 § 1 k.k.), kilku włamań
(art. 279 § 1 k.k.), zniszczenia rzeczy (art. 288 § 1 k.k.), dwóch występków
paserstwa umyślnego w tym jednego dokonanego w stosunku do mienia znacznej
wartości (art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.), nie uprawdopodobnił nawet w
najmniejszym stopniu istnienia podstaw propter nova, w gruncie rzeczy
kwestionując jedynie ustalony stan faktyczny i nie zważając na to, że w
postępowaniu odwoławczym wyeliminowano z opisu przypisanego Ł. M. czynu
,,ciągnik siodłowy”, co obniżyło wartość przedmiotu paserstwa i wpłynęło na
obniżenie mu kary pozbawienia wolności za ten czyn.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części
dyspozytywnej postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
