V KO 100/22

Sygn. akt V KO 100/22

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

w sprawie K. G.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2023 r.,

wniosku skazanego o wznowienie postępowania kasacyjnego

zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi

z dnia 7 września 2017 r.. sygn. akt II AKa 78/16

zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Kaliszu

z dnia 26 listopada 2015 r. sygn. akt III K 54/15,

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł:

odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 września 2022 r. K. G. wniósł o wznowienie na podstawie art. 540 § 1 pkt 2a i b k.p.k. postępowania przed Sądem Okręgowym w Kaliszu prowadzonym pod sygnaturą III K 54/15 (utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi sygn. akt II AKa 78/16), w którym został skazany za czyn z art. 148 § 1 k.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek był oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania wniosku ani do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia, ale do wstępnego badania wniosku, w celu ustalenia warunków jego skutecznego złożenia. Wniosek, który jest oczywiście bezzasadny, bez wzywania do usunięcia braków formalnych, musi spotkać się z odmową przyjęcia. Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna "na pierwszy rzut oka", jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia (zob. np. postanowienia SN: z 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1, poz. 5; z 6 października 2015 r., V KO 56/15).

Taka sytuacja wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy. Wskazane przez wnioskodawcę okoliczności już prima facie nie mieściły się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. W niezwykle ogólnikowy sposób wnioskodawca wskazał na bliżej nieokreślone wady wyroku I instancji zapadłego w sprawie, które jego zdaniem przemawiają za wznowieniem postępowania. Wnioskodawca wskazał jedynie na bliżej nieokreślone mankamenty opinii biegłych złożonej w sprawie.

Powyższe nie pozwala na przyjęcie, że do czynienia mamy ze skutecznym wnioskiem o wznowienie postępowania. Nie oznacza to jednak, że nie jest możliwe złożenie kolejnego wniosku. Musi być on jednak sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego i prezentować podstawy wznowieniowe przewidziane w k.p.k.