POSTANOWIENIE
Dnia 13 grudnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Błaszczyk
w sprawie E. N.
skazanej z art. 207 § 1a k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 13 grudnia 2023 r,
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 762/23
utrzymujący w mocy wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku
z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 933/21
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.
postanowił:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. zwolnić skazaną z kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2022 r., sygnatura akt II K 933/21 Sąd Rejonowy Gdańsk- Północ w Gdańsku uznał oskarżoną E. N. za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w akcie oskarżenia, przy czym czyn ten zakwalifikował jako występek z art. 207 § 1 i 1a k.k. i za to, na podstawie art. 207 § 1a k.k. wymierzył oskarżonej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto Sąd na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną o informowaniu Sądu o przebiegu okresu próby, a na podstawie art. 73 § 1 k.k. w okresie próby oddał oskarżoną pod dozór kuratora. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 6b k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych. Jednocześnie Sąd zwolnił oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości w tym opłaty - na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
Wyrokiem z dnia 30 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku, sygn. akt V Ka 762/23, utrzymał w mocy zaskarżony orzeczenie Sądu I instancji. Jednocześnie zwolnił oskarżoną w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i ustalił, że wchodzące, w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.
Kasację od wyroku Sądu II instancji wniósł obrońca skazanej, który zarzucił obrazę szeregu przepisów postępowania oraz prawa karnego materialnego.
Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji przepisów art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)
Zapadłym w tej sprawie wyrokiem Sąd Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku oskarżonej wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat. Nie został zatem spełniony prawny warunek w postaci wymierzenia oskarżonej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, co uprawniałoby obrońcę do wniesienia kasacji. W przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej, nie wskazano natomiast na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna ex lege. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada warunkom formalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KZ 55/13,).
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, rozstrzygając także o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego.
JML
[ał]