V KK 371/19

Sygn. akt V KK 371/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 grudnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
‎SSN Marek Pietruszyński
‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Wełpa

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎w dniu 12 grudnia 2019 r.,

sprawy P. K. D.
‎skazanej z art. 244 k.k.
‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego,

na korzyść skazanej
‎od wyroku Sądu Okręgowego w P.
‎z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV Ka (…),
‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.
‎z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K (…),

uchyla wyrok Sądu Okręgowego w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

P. K. D. została oskarżona o to, że „w dniu 4 stycznia 2018 r. w K. kierowała pojazdem marki R. o nr. rej. (…), nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 stycznia 2016 r., sygn. akt II K (…), zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, tj. od dnia 15 września 2015 r. do dnia 15 września 2018 r.”,

tj. o popełnienie czynu z art. 244 k.k.

Prokurator, wraz z aktem oskarżenia, skierował do Sądu Rejonowego w S. wniosek o wydanie wobec P.K. D., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskarżonej, za jej zgodą:

1.za czyn z art. 244 k.k. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na mocy art. 70 § 1 k.k. na okres 2 lata próby,

2.na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązanie do pisemnego informowania kuratora sądowego co 6 miesięcy o przebiegu okresu próby,

3.na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat,

4.obciążenie oskarżonej kosztami postępowania.

Sąd Rejonowy w S., wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K (…), uwzględniając wniosek prokuratora, uznał P. K. D. za winną zarzucanego jej czynu i wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby (pkt 1 i 2 wyroku), na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżoną do pisemnego informowania kuratora sądowego co 6 miesięcy o przebiegu okresu próby (pkt 3 wyroku) oraz zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 70 zł i wymierzył jej opłatę w wysokości 120 zł (pkt 4 wyroku).

Apelację od tego wyroku, na niekorzyść P. K. D., wniósł prokurator Prokuratury Rejonowej w S. i zarzucając obrazę przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 42 § 1a pkt 2 k.k. poprzez nie orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych mimo skazania oskarżonej za czyn z art. 244 k.k. oraz obrazę art. 343 § 7 k.p.k., wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie środka karnego uzgodnionego z oskarżoną w trybie art. 335 § 1 k.p.k., na okres 2 lat.

Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV Ka (…):

1.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 k.k. orzekł wobec oskarżonej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat;

2.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;

3.zwolnił oskarżoną od zwrotu Skarbowi Państwa kosztów za postępowanie odwoławcze w tym od opłaty.

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w P., na korzyść P. K. D., wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżył on wyrok w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2, w części rozstrzygającej o utrzymaniu w mocy orzeczonej wobec oskarżonej przez Sąd I instancji kary zasadniczej pozbawienia wolności i zarzucił:

„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 433 § 1 k.p.k. i art. 434 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., polegające na zaniechaniu rozpoznania sprawy niezależnie od kierunku i granic zaskarżenia oraz zarzutów, podniesionych w apelacji prokuratora od wyroku Sądu I instancji, w wyniku czego doszło do utrzymania w mocy rażąco niesprawiedliwego, wydanego z naruszeniem art. 343 § 3 i 7 k.p.k. rozstrzygnięcia tego Sądu, wymierzającego oskarżonej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast 4 miesięcy pozbawienia wolności, która uzgodniona została przez prokuratora z P. K. D. w toku postępowania przygotowawczego, podczas przesłuchania wymienionej w dniu 1 lutego 2018 r.”.

Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego wniesiona na korzyść P. K. D., jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie z art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić się bowiem należy z argumentami skarżącego zawartymi w uzasadnieniu, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącą oraz posiadającą istotny wpływ na jego treść obrazą przepisów prawa karnego procesowego wymienionych w zarzucie kasacji.

Sąd Okręgowy w P. rozpoznając apelację wniesioną przez prokuratora na niekorzyść oskarżonej, kierując się treścią przepisów art. 433 § 1 k.p.k. i art. 434 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k., powinien był wyjść poza granice zaskarżenia i zmienić na korzyść P. K. D. wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. II K (…), poprzez obniżenie wymierzonej w punkcie 1. wyroku kary 6 miesięcy pozbawienia wolności do kary 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wskazać należy, że zgodnie z porozumieniem zawartym w dniu 1 lutego 2018 r., podejrzana wyraziła zgodę na zaproponowaną przez prokuratora karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, a nie karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Brak dokonania zmiany w tym zakresie w wyroku Sądu I instancji wskazuje, że Sąd odwoławczy zaniechał dokonania prawidłowej i wszechstronnej kontroli odwoławczej i utrzymał w mocy rażąco niesprawiedliwe orzeczenie, gdyż wydane z rażącym naruszeniem przepisów art. 343 § 3 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.