V KK 19/22

Sygn. akt V KK 19/22

POSTANOWIENIE

Dnia 16 marca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Mirek

w sprawie M. Z.

po rozpoznaniu wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania orzeczenia

w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w E.

z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VI Ka (…),

zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w N.

z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II K (…),

p o s t a n o w i ł

pozostawić wniosek bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w E. z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VI Ka (…), zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II K (…), M. Z. został skazany za przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. oraz z art. 191 § 1 k.k. na kary pozbawienia wolności, w miejsce których wymierzono mu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 23 lutego 2019 r., od godz. 15.40 do 23 października 2019 r., do godziny 15.06.

Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego, wskazując na uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz podnosząc zarzuty obrazy prawa procesowego i materialnego, a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 402 § 1 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. art. 7 k.p.k., art. 69 § 2 k.k. w zw. z art. 4 k.p.k., a także art. 115 § 2 k.k. Skarżący, wnosząc o uchylenie wyroków obu instancji i uniewinnienie skazanego od popełnienia zarzucanych mu czynów lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w E., zamieścił jednocześnie w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że wykonanie zaskarżonego wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego, prowadzącego gospodarstwo rolne będące jedynym źródłem utrzymania jego rodziny, poważne i nieodwracalne skutki.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Instytucja wstrzymania wykonania prawomocnych orzeczeń ma charakter wyjątkowy. Stąd też samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i powoływanie się na naruszenie prawa czy też okoliczności mogące stanowić podstawę stosowania instytucji prawa karnego wykonawczego – odroczenia wykonania kary, przerwy w karze, nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.).

Sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie spowodowała, że badanie zasadności złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia stało się bezprzedmiotowe. Nie ulega bowiem wątpliwości, że instytucja przewidziana w art. 532 k.p.k. może mieć zastosowanie tylko wtedy, gdy kara orzeczona zaskarżonym przez kasację wyrokiem (obiektywnie - w chwili rozstrzygania złożonego w tym przedmiocie wniosku) podlega wykonaniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2018 r., II KK 242/18). Jak wynika z uzyskanych przez Sąd Najwyższy informacji, skazany, któremu na skutek zaliczenia na poczet orzeczonej kary okresu tymczasowego aresztowania pozostało do wykonania niespełna dwa miesiące kary pozbawienia wolości, odbył resztę tej kary w systemie dozoru elektronicznego w okresie od 29 grudnia 2021 r. do 25 lutego 2022 r.

Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku, postanowiono jak na wstępie.