V KK 124/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 kwietnia 2025 r.
SSN Jerzy Grubba
w sprawie M. W.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2025 r.
kwestii dopuszczalności kasacji
na podstawie art. 531§1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przyjętą w sprawie V KK 124/25 kasację wniesioną na korzyść M.
W. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 28 października
2024r. (V Ka 984/24), utrzymującego w mocy wyrok Sądu
Rejonowego w Łęczycy z dnia 29 czerwca 2024r. (II K 50/24),
pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
M. W., wyrokiem Sądu Rejonowego w Łęczycy z dnia 29 czerwca 2024 r., w
sprawie o sygn. akt II K 50/24 uznano za winnego tego, że:
1/ w dniu 30 września 2023 r. w P., woj. […], znajdując się w stanie
nietrzeźwości wynoszącym I badanie 0,57 mg/l, II badanie 0,54 mg/l, III badanie
0,48 mg/l i IV badanie 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził
pojazd mechaniczny samochód marki V. o numerze rejestracyjnym […] w ruchu
lądowym,
tj. popełnienia czynu z art. 178a§1 k.k.,
V KK 124/25
2
za który wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych,
przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 20 złotych;
2/ w dniu 30 września 2023 r. w P., woj. […], w krótkich odstępach czasu i w
wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w trakcie prowadzonej wobec jego osoby
kontroli drogowej, jako kierującego pojazdem marki V. o numerze rejestracyjnym
W. działając w zamiarze, aby przeprowadzający kontrolę funkcjonariusze Komendy
Powiatowej Policji w Ł. w osobach sierż. sztab. R. B. i sierż. Ł. R. popełnili czyn
zabroniony polegający na niedopełnieniu przez nich obowiązków służbowych
poprzez zaniechanie zbadania stanu jego trzeźwości, zezwolenia na oddalenie się
bez wykonania czynności procesowych, poświadczenia nieprawdy co do
tożsamości osoby prowadzącej wymieniony pojazd, a więc okoliczności mających
znaczenie prawne, kilkukrotnie usiłował nakłaniać ich do tego,
tj. popełnienia czynu z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 231§1
k.k. w zw. z art. 271§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw.
z art. 4§1 k.k.,
za który wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której
wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby.
Orzeczenie to zaskarżone zostało apelacją obrońcy oskarżonego, w której
podniesiono zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy prawa materialnego
i prawa procesowego – art. 4, 7 i 410 k.p.k.
Apelację rozpoznał Sąd Okręgowy w Łodzi, który wyrokiem z dnia
28 października 2024r. w sprawie V Ka 984/24 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca skazanego podnosząc w niej
zarzut:
- mogącego mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia rażącego
naruszenia przepisów prawa, tj. obrazy przepisów postępowania w postaci art.
450§3 k.p.k. w zw. z art. 117§1 i 2 k.p.k. i art. 6 k.p.k. poprzez przeprowadzenie w
dniu 28 października 2024 r. przez Sąd Okręgowy w Łodzi rozprawy odwoławczej
i rozpoznanie apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w Łęczycy z dnia 29 czerwca
2024 r., pomimo nieprawidłowego zawiadomienia skazanego M. W. oraz
uprawnionego obrońcy z wyboru skazanego o wyznaczonym terminie, a mianowicie
o zmianie sali sądowej z nr 102 na salę nr 254, co w konsekwencji doprowadziło do
V KK 124/25
3
wydania przez sąd odwoławczy wyroku z naruszeniem prawa oskarżonego do
obrony.
Prokuratura Okręgowa w Łodzi w odpowiedzi na kasację wniosła o jej
uwzględnienie i uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi w postępowaniu
odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z mocy ustawy
– w rozumieniu art. 429§1 k.p.k.
Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 523§2 k.p.k. kasację na korzyść można
wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo
skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej
wykonania.
W niniejszej sprawie takie kary nie zapadły, gdyż M. W. skazano na karę
grzywny i karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Jedyny wyjątek od wskazanej wyżej zasady stanowi kasacja, w której
podniesiono zarzut o charakterze tak zwanej bezwzględnej przesłanki procesowej
z art. 439 k.p.k. Taki zarzut jednak w niniejszej sprawie podniesiony nie został.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy przyjął omawianą kasację,
choć nie pozwalały na to obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania karnego
(art. 523§2).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 531§1 k.p.k.,
wadliwie przyjętą kasację pozostawił bez rozpoznania.
[J.J.]
[r.g.]
