V CSK 192/20

Sygn. akt V CSK 192/20

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Szanciło

w sprawie z wniosku S. N.
‎przy uczestnictwie A. M.
‎o zniesienie współwłasności,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2020 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt II Ca (...),

1. odrzuca skargę kasacyjną,

2. zasądza od S. N. na rzecz A. M. kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w W.:

I. zmienił zaskarżone postanowienie w sprawie o zniesienie współwłasności w ten sposób, że:

- w punkcie III ustalił, iż uczestniczka postępowania A. M. poniosła nakłady i wydatki na nieruchomość w łącznej kwocie 343.084,68 zł, w tym tytułem: poczynionego remontu - 21.000 zł, kosztów prowizji od kredytu i kosztów notarialnych na zakup nieruchomości - 10.000 zł, spłaty kredytu - 272.713,27 zł, opłat czynszowych i opłat na fundusz remontowy - 39.371,41 zł;

- w punkcie VI zasądził od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawcy S. N. tytułem spłaty jego udziału we współwłasności nieruchomości opisanej w punkcie I kwotę 21.277,66 zł, przy czym spłatę tej należności rozłożył na 22 miesięcznie raty w wysokości: a) pierwsze 21 rat w kwotach po 1.000 zł każda, b) ostatnia rata w kwocie 277,66 zł, płatne do 10-tego dnia każdego miesiąca, poczynając od stycznia 2020 r., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie nie uiszczenia poszczególnych rat w terminie;

II. oddalił apelację wnioskodawcy w pozostałym zakresie;

III. orzekł, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.

Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego wniósł wnioskodawca, zaskarżając je w całości i oznaczając jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 116.767 zł (k. 597).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150.000 zł.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało przesądzone, że od postanowień sądu drugiej instancji wydawanych w sprawie o zniesienie współwłasności albo w sprawie o dział spadku rozstrzygających spory przewidziane w art. 618 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż kwota określona w powołanym przepisie (zob. postanowienia SN: z dnia 26 września 2002 r., III CK 227/02; z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 56/07; z dnia 29 października 2009 r., III CZ 44/09; z dnia 20 listopada 2009 r., II CSK 385/09; z dnia 14 stycznia 2010 r., IV CZ 112/09; z dnia 26 sierpnia 2010 r., II CSK 229/10; z dnia 7 grudnia 2012 r., III CSK 288/12; z dnia 23 października 2013 r., III CZ 38/14; z dnia 28 stycznia 2016 r., III CZ 62/15).

W skardze kasacyjnej określono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 116.767 zł. Kwota ta jest niższa od wymaganej ustawowo wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 150.000 zł, której osiągniecie warunkuje dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o zniesienie współwłasności (art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c.), a taki był przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie.

Powyższe rozwiązanie nie narusza prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) i zasady równości wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji). Konstytucyjne prawo do sądu nie zawiera w sobie gwarancji dostępu do skargi kasacyjnej, a równość wobec prawa nie jest naruszona, skoro sytuacja, w której spory o własność są załatwiane w odrębnych postępowaniach, jest odmienna od tej, w której zostają one skomasowane w postępowaniu o zniesienie współwłasności lub o dział spadku w celu zapewnienia kompleksowego orzeczenia o wzajemnych prawach i obowiązkach współwłaścicieli lub współspadkobierców (zob. postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01, OSNC 2001, nr 12, poz. 181).

W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna wywiedziona przez wnioskodawcę była niedopuszczalna, stąd też podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398⁶ § 2 i 3 w zw. z art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 zd. 1 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398²¹ w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., z uwzględnieniem § 5 pkt 6 w zw. z § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

jw