IV KS 3/16

Sygn. akt IV KS 3/16

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie K. G.
‎oskarżonego z art. 190a § 1 k.k.
‎w przedmiocie dopuszczalności skargi pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego M.M.
‎na wyroku Sądu Okręgowego w N.
‎z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt II Ka (…)
‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w N.
‎z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II K (…)

p o s t a n o w i ł:

I. skargę pozostawić bez rozpoznania;

II. kosztami sądowymi postępowania w przedmiocie skargi

obciążyć oskarżyciela posiłkowego M. M.

UZASADNIENIE

Skargę należało pozostawić bez rozpoznania.

Przepisy rozdziału 55a k.p.k. stosuje się w postępowaniach, o których mowa w ust. 1 art. 25 noweli, czyli w takich, w których akt oskarżenia wniesiono na podstawie dotychczasowych przepisów po dniu 30 czerwca 2015 r. (patrz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, Lex 2076412, z dnia 24 sierpnia 2016 r., IV KS 1/16, z dnia 14 września 2016 r., V KS 1/16). W niniejszej sprawie akt oskarżenia został wniesiony przed tą datą. Oznacza to, że w tej sprawie stronom nie przysługuje skarga na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 534 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k., skargę pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego M.M. pozostawił bez rozpoznania, albowiem nie odpowiada ona wymienionemu w art. 530 § 2 k.p.k. przepisowi art. 429 § 1 k.p.k. (jest niedopuszczalna z mocy ustawy).