Sygn. akt IV KO 88/18
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie N. C. i P. N.
oskarżonych z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 listopada 2018 r.
wniosku Sądu Okręgowego w K.
w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę N. C. i P. N. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w T.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. Sąd Okręgowy w K. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wskazał na Sąd Okręgowy w T., jako na ten sąd, w którym istnieje jakakolwiek szansa przeprowadzenia rozprawy z udziałem oskarżonej, której sytuacja osobista (oskarżona aktualnie przebywa w Zakładzie Karnym Nr 1 w G., gdzie w dniu 12 września 2018 r. urodziła dziecko, nad którym sprawuje stałą bezpośrednią i całodobową opiekę) uniemożliwia doprowadzanie oskarżonej bezpośrednio z Zakładu Karnego w G. do Sądu Okręgowego w K. na poszczególne terminy rozprawy. We wniosku wskazano również, że w przypadku przetransportowania oskarżonej do K., jej dziecko musiałoby zostać umieszczone w odpowiedniej placówce decyzją sądu rodzinnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Opisana inicjatywa jest uzasadniona.
Nie ulega wątpliwości, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przejawia się nie tylko w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, lecz także w równie realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Co prawda, zgodnie z art. 374 k.p.k. udział oskarżonej w rozprawie w niniejszej sprawie nie jest obowiązkowy, jednak Sąd może uznać jej obecność za obowiązkową, a jeśli sama oskarżona wniesie o jej doprowadzenie na rozprawę - będzie to obligatoryjne (art. 350 § 3 k.p.k. w zw. z art. 353 § 3 k.p.k.).
Mając zatem na uwadze konieczność zapewnienia - z jednej strony - sprawnego i bez zbędnej zwłoki toku postępowania w niniejszej sprawie, a z drugiej strony - potrzebę zapewnienia oskarżonej możliwości osobistej opieki nad swoim nowonarodzonym dzieckiem, zasadnym jest przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w T. - najbliższym dla Zakładu Karnego w G.. Na czas uczestniczenia oskarżonej w czynnościach procesowych przed tym Sądem opiekę nad dzieckiem przejąłby personel Domu dla Matki i Dziecka przy ZK.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono, jak na wstępie.