Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2022-07-13
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV KO 67/22
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie J. B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 13 lipca 2022 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt II Akzw […]
utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt II Kow […]
o odmowie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności
na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wniosek pozostawić bez rozpoznania
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] prawomocnym postanowieniem z dnia 27 maja 2022 r., sygn. akt II Akzw […], utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 kwietnia 2022 r.,sygn. akt II Kow […], o odmowie udzielenia skazanemu J. B. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Pismem z dnia 13 czerwca 2022 r. (data wpływu) zatytułowanym „skarga” skazany J. B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o uchylenie obu w/w postanowień i przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na naruszenie w toku postępowania art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 40 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k., polegające na braku wyłączenia sędziego rozpoznającego wniosek o udzielenie przerwy od udziału w sprawie pomimo istnienia okoliczności faktycznych wskazujących na konieczność jego wyłączenia. Ponadto skazany wskazał na rażące - w jego ocenie - błędy w ustaleniach faktycznych oraz na naruszenie w toku postępowania wykonawczego art. 150 § 1 k.k.w. w zw. z art. 153 § 1 k.k.w.
Sąd Apelacyjny w […] potraktował pismo skazanego jako wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego i przekazał go Sądowi Najwyższemu do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, treść przepisów zawartych w art. 540 § 1 k.p.k. jasno wskazuje, że przedmiotem orzeczenia o wznowienie postępowania może być tylko prawomocne orzeczenie sądowe rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej. Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności nie rozstrzyga o istocie odpowiedzialności karnej skazanego, lecz jest jednym z fakultatywnych mechanizmów postępowania wykonawczego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20, LEX nr 3213529; zob. też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 marca 2018 r., IV KO 13/18, LEX nr 3130956; z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10; z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03 R-OSNKW 2003, poz. 1290; z dnia 29 stycznia 2007 IV KO 118/07, LEX nr 346765; z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99; z dnia 28 marca 2012 r., IV KO 16/12, niepublikowane; z dnia 29 lipca 2015 r., IV KO 47/15, niepublikowane).
W związku z powyższym Sąd Najwyższy - na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. - wniosek skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, pozostawił bez rozpoznania, albowiem nie jest on dopuszczalny.
[as]
