Sąd Najwyższy

IV KO 57/24

postanowienie SN z dnia 2024-06-05

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KO 57/24
Data orzeczenia2024-06-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Jacek Błaszczyk, SSN Jacek Błaszczyk (przewodniczący), SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

IV KO 57/24

POSTANOWIENIE

Dnia 5 czerwca 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 5 czerwca 2024 r.,

w przedmiocie wniosku obrońcy oskarżonego D. S. o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 196/23,

na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł :

1. pozostawić wniosek bez rozpoznania;

2. obciążyć oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie wznowieniowe.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego D. S. o wznowienie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt IV KK 196/23. W uzasadnieniu wskazano, że na etapie etapie postępowania kasacyjnego w powyższej sprawie w składzie sędziowskim występował sędzia Marek Motuk oraz sprawozdawcą była sędzia Anna Dziergawka - powołani na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3) - co w realiach niniejszej sprawy oraz zgodnie z treścią uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego: Cywilnej, Karnej oraz Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r. ( oraz uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k., co powinno skutkować wznowieniem postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 540 § 1 k.p.k. wznowić można postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że przedmiotem wznowienia postępowania mogą być te prawomocnie zakończone postępowania sądowe, w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego lub o innym przedmiocie procesu karnego. Orzeczeniami kończącymi postępowanie są rozstrzygnięcia w przedmiocie głównego nurtu postępowania, a więc m. in. wyroki skazujące, uniewinniające lub postanowienia o umorzeniu postępowania, a także prawomocne orzeczenia wydane w innych, także pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii prawnej, wywołując trwałe skutki (por. J. Matras [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020, uwagi do art. 540).

Analogicznie na powyższą kwestę zapatruje się także judykatura (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, nr 8, poz. 73; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2022 r., V KO 36/22, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2022 r., V KO 47/22).

Dlatego też do tej kategorii orzeczeń kończacych postepowanie nie należy orzeczenie sądu uchylające zaskarżonego orzeczenie i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Orzeczenie takie ma charakter kasatoryjny i proces karny w danej sprawie podlega procesowej kontynuacji w podmoiotowym i przedmiotowym zakresie wskazanym przez – w tym wypadku Sąd Najwyższy (M. Klejnowska, Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt IV KO 116/19, OSP 2020/10/82). W sprawie niniejszej mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją, albowiem Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 7 lutego 2024 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Ten rodzaj orzeczenia niewątpliwie nie zamyka kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego i nie rodzi trwałego skutku prawnego, jaki jest wymagany treścią przepisu art. 540 § 1 k.p.k., który statuuje ustawowe przesłanki wznowienia postępowania.

Skoro zatem przedmiotowe postępowanie nie może być przedmiotem postępowania wznowieniowego, Sąd Najwyższy - niezależnie od argumentacji podniesionej przez autora nadzwyczajnego środka zaskarżenia - pozostawił wniosek obrońcy bez rozpoznania (art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.), obciążając oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie wznowieniowe (art. 639 k.p.k.).

[J.J.]

[ms]


‎

Zapytaj AI o to orzeczenie