Sąd Najwyższy

IV KK 618/18

postanowienie SN z dnia 2018-11-28

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 618/18
Data orzeczenia2018-11-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 618/18

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie R. T.
‎
skazanego z art. 202 § 4a k.k. i innych
‎
na posiedzeniu w Izbie Karnej
‎
w dniu 28 listopada 2018 r.,
‎
w przedmiocie kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w T.
‎
z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […],
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M.
‎
z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K […]

p o s t a n o w i ł:

kasację pozostawić bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […], którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący R. T. za przestępstwa określone w art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 200a § 1 k.k., art. 202 § 4a k.k. na karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby.

W kasacji obrońca skazanego adw. dr L. K. zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego – art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 2 k.k., oraz rażącą obrazę przepisów prawa karnego procesowego – art. 433 § 2 k.p.k.

Prokurator Rejonowy w M., w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą być podstawą kasacji w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy, stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., pozostawić ją bez rozpoznania.

Zapytaj AI o to orzeczenie