Sygn. akt IV KK 618/18
POSTANOWIENIE
Dnia 28 listopada 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wiesław Kozielewicz
w sprawie R. T.
skazanego z art. 202 § 4a k.k. i innych
na posiedzeniu w Izbie Karnej
w dniu 28 listopada 2018 r.,
w przedmiocie kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w T.
z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […],
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M.
z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II K […]
p o s t a n o w i ł:
kasację pozostawić bez rozpoznania, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […], którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący R. T. za przestępstwa określone w art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 200a § 1 k.k., art. 202 § 4a k.k. na karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby.
W kasacji obrońca skazanego adw. dr L. K. zarzucił rażącą obrazę prawa materialnego – art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 200a § 2 k.k., oraz rażącą obrazę przepisów prawa karnego procesowego – art. 433 § 2 k.p.k.
Prokurator Rejonowy w M., w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą być podstawą kasacji w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy, stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., pozostawić ją bez rozpoznania.