Sąd Najwyższy

IV KK 57/14

postanowienie SN z dnia 2014-04-10

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 57/14
Data orzeczenia2014-04-10
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 57/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie J. S.
‎
skazanego z art. 233 § 1 k.k.w zb. z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k.
‎
na posiedzeniu w Izbie Karnej
‎
w dniu 10 kwietnia 2014 r.,
‎
w przedmiocie kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II Ka […]
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
‎
z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII K […]

I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania;

II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 października 2013 r., sygn. II Ka […], którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący J. S. za przestępstwa określone w: art. 233 § 1 k.k. w zb. z art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. na karę łączną ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby.

W kasacji obrońca skazanego adw. G. M. zarzucił rażące naruszenie prawa karnego procesowego, a to przepisów art. 433 § 2 k.k., art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 424 k.p.k.

Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą być podstawą kasacji w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. – pozostawić ją bez rozpoznania.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie