IV KK 404/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 26 listopada 2025 r.
SSN Dariusz Świecki
w sprawie L.S.
skazanego z art. 226 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
w dniu 26 listopada 2025 r.,
kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej
z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt VII Ka 363/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie
z dnia 26 lutego 2024 r., sygn. akt II K 805/22,
postanowił:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. I.G. (Kancelaria w
C.), jako obrońcy skazanego wyznaczonemu z urzędu, kwotę
885,60 (słownie: osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych,
obejmującą już należny VAT, za sporządzenie i wniesienie
kasacji;
3. zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania
kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
[WB]
UZASADNIENIE
IV KK 404/25
2
Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 25 lutego 2025
r., sygn. akt VII Ka 363/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w
Cieszynie z dnia 26 lutego 2024 r., sygn. akt II K 805/22, wniósł obrońca skazanego.
Zarzucił w niej rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć
istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. obrazę przepisów
postępowania w postaci naruszenia:
1. art. 6 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k., art. 410 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k.
poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego, a także
zgłoszonych przez obrońcę tj. nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie
obserwacji psychiatrycznej, wniosku o dopuszczenie dowodu z nowej opinii
biegłych z zakresu psychiatrii – bez należytego uzasadnienia i
przeprowadzenia analizy ich znaczenia dla sprawy, pomimo że stan zdrowia
oskarżonego, tj. guz przysadki oraz inne kwestie zdrowotne wykazane przez
oskarżonego – problemy neurologiczne, leki, które oskarżony przyjmuje
mogły mieć wpływ na jego postrzeganie rzeczywistości w chwili popełnienia
zarzucanych czynów, co z kolei doprowadziło do naruszenia prawdy
materialnej i prawa do obrony oskarżonego;
2. art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.
wyrażające się w niedostatecznym rozważeniu zarzutów zawartych w
apelacji obrońcy w zakresie dotyczącym prawidłowości przeprowadzenia
dowodu z opinii biegłych z zakresu psychiatrii, a następnie oceny tej opinii,
co do której Sąd II instancji uznał, że badanie przedłożone przez
oskarżonego do akt sprawy nie ma znaczenia dla wydanej opinii i nie ma
wpływu na jej wiarygodność, ale przy tym pominął w ogóle kwestię leków,
które oskarżony zażywał w chwili zarzucanego mu czynu, a w opinii nie ma o
tym wzmianki, a opinia ta ma istotne znaczenie w sprawie;
3. art. 4 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie uzupełnienia
materiału dowodowego sprawy i nieprzeprowadzenie dowodu z nowej opinii
biegłych z zakresu psychiatrii, a także z zakresu neurologii, endokrynologii,
neurochirurgii, onkologii i hematologii jak również biegłego psychologa, a
także uzupełnienia wydanej opinii psychiatrycznej o odpowiedzi: „czy lek D.,
który zażywa oskarżony, a także guz na płacie czołowym oraz naczyniak
IV KK 404/25
3
żylny umiejscowiony w tylnoprzyśrodkowej części płata czołowego
oddziałuje na zachowanie oskarżonego? Jeżeli tak – to w jaki sposób? Czy
mogły spowodować niekontrolowane napady agresji? Czy mogły
spowodować wypowiadanie niekontrolowanego obraźliwych słów?”;
4. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez zaaprobowanie w toku
kontroli instancyjnej dokonanej przez Sąd II instancji oczywiście błędnej,
niezgodnej z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego
rozumowania oceny dowodów, okoliczności błędnego przyjęcia i oparcia
przez Sąd I i II instancji, że guz przysadki oraz inne kwestie zdrowotne
wykazane przez oskarżonego – problemy neurologiczne, leki, które
oskarżony przyjmuje nie mają znaczenia, m.in. poprzez brak odniesienia się
do wszystkich zarzutów i wniosków określonych w apelacji, w sytuacji gdy
Sąd II instancji miał bezwzględny obowiązek merytorycznego i należytego
rozpoznania wszystkich zarzutów zawartych w apelacji oraz zawartych w niej
wniosków, a nie jedynie lakonicznego ich opisania.
Powyższe uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w
przypadku rozpoznania tych zarzutów Sąd II instancji powinien wydać
odmienny wyrok i uniewinnić skazanego w zakresie przypisanych mu
czynów;
5. rażące naruszenie prawa procesowego wyrażające się w oparciu ustaleń
faktycznych orzeczenia na opinii biegłych, która nie zawierała wszystkich
okoliczności, ponieważ opinia uzupełniająca wydana przez biegłych przed
Sądem II instancji, a także opinia o stanie zdrowia psychicznego z 22 maja
2023 r., nie wyjaśnia czy lek D., który zażywa, a także guz na płacie
czołowym oraz naczyniak żylny umiejscowiony w tylnoprzyśrodkowej części
płata czołowego oddziałuje na zachowanie oskarżonego, a okoliczności te
są istotne do rozstrzygnięcia, a ich wyjaśnienie wymaga wiedzy
specjalistycznej (nawet z treści ulotki leku D. przedstawionej przez obrońcę
na rozprawie z 30.10.2023 r. wynika, że mogą pojawić się po zażywaniu
tego leku: agresywność, urojenia, zaburzenia psychotyczne.
W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Rejonowemu w Cieszynie do ponownego rozpoznania, a nadto o
IV KK 404/25
4
zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych w całości i zasądzenie na rzecz
obrońcy z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu w
postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako
oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście bezzasadna, co skutkowało jej oddaleniem jako
takiej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Na wstępie dostrzec trzeba, że nie jest poprawnie sformułowany wniosek
kasacji, skoro obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Rejonowemu w Cieszynie do ponownego rozpoznania. Przekazanie
sprawy wskazanemu Sądowi Rejonowemu wymagałoby bowiem uprzedniego
uchylenia zaskarżonego wyroku i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu
Rejonowego w Cieszynie.
Przechodząc do uwag merytorycznych przypomnieć wypada, że kasacja,
jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, służy eliminacji prawomocnych orzeczeń
sądów, które ze względu na charakter (doniosłość) wadliwości, jaką są obarczone,
nie mogą ostać się w obrocie prawnym. Podnoszone w tej skardze zarzuty powinny
wskazywać na uchybienia określone w art. 439 k.p.k. lub inne, ale przy tym rażące,
naruszenie prawa, do jakiego doszło w postępowaniu odwoławczym, co w
konsekwencji mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia sądu drugiej
instancji. Dla uwzględnienia kasacji niezbędne było zatem wykazanie w tej skardze,
że przy dokonywaniu kontroli odwoławczej w rzeczywistości doszło do uchybienia i
to o tak rażącym natężeniu, że można przyrównywać je do bezwzględnych
przyczyn odwoławczych, a gdyby nie owo naruszenie, to zaskarżone orzeczenie
byłoby inne. Tego w sprawie niniejszej obrońcy nie udało się jednak wykazać.
Odnosząc się zbiorczo do podniesionych zarzutów, jako że przemawia za
tym charakter kasacji, zwrócić wpierw trzeba uwagę, że Sąd odwoławczy dopuścił
w toku postępowania apelacyjnego dowód z uzupełniającej opinii biegłych lekarzy
psychiatrów, którzy podtrzymali poprzednio wydaną przez siebie opinię i jej wnioski.
Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania wywołanej opinii, uznając
ją za opinię jasną i pełną. W konsekwencji Sąd ten uznał również za trafne
IV KK 404/25
5
stanowisko Sądu Rejonowego o oddaleniu wniosku dowodowego o dopuszczenie
biegłych innych specjalności (z zakresu neurologii, endokrynologii, neurochirurgii,
onkologii i hematologii). Podkreślić trzeba, że biegli psychiatrzy wypowiadali się
ponadto odnośnie do stwierdzonej u oskarżonego torbieli szyszynki (a nie guza
hormonalnie czynnego - co jak zauważył Sąd odwoławczy znalazło potwierdzenie w
wykonanych w okresie, kiedy oskarżony dopuszczał się przypisanych mu czynów
badaniach rezonansu magnetycznego z 13.01.2022 r.), podnosząc, że nie miała
ona istotnego znaczenia w sprawie. Natomiast przedstawiony wynik badania
rezonansem magnetycznym z 9.05.2023 r. nie ma z tej perspektywy znaczenia,
skoro badanie to miało miejsce ponad rok po dacie ostatniego z przypisanych
skazanemu czynów, co zasadnie podniósł Sąd odwoławczy. Dostrzec trzeba, że na
rozprawie odwoławczej Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku oskarżonego o
przeprowadzenie obserwacji sądowo-psychiatrycznej, wywodząc zasadnie, że w
rozpatrywanej sprawie biegli nie zgłosili takiej konieczności.
Biegli psychiatrzy wypowiadali się na rozprawie odwoławczej również w
kwestii leku D., podnosząc, że nie jest on im znany. W związku z czym obrońca na
rozprawie odwoławczej wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z zakresu
neurologii i endokrynologii na okoliczność czy lek D. mógł oddziaływać na
zachowanie oskarżonego w czasie czynu. Na podstawie art. 368 § 2 k.p.k. wniosku
tego jednak nie rozpoznano, jako zgłoszonego ponownie w oparciu o te same
podstawy faktyczne, po oddaleniu poprzedniego wniosku.
Obrońca obecnie polemizuje z tymi wszystkimi wywodami Sądu
odwoławczego nadal dostrzegając potrzebę wywołania kolejnej opinii sądowo-
psychiatrycznej oraz opinii biegłych dodatkowych specjalności, o jakich wcześniej
była mowa. Obrońca wywodzi również, że badanie rezonansem magnetycznym z
9.05.2023 r. wskazuje na nowe schorzenie w mózgu oskarżonego, które mogło
powstać już w okresie począwszy od dnia 14.01.2022 r. do dnia 9.05.2023 r. Rzecz
jednak w tym, że są to wyłącznie spekulacje, a Sąd odwoławczy przekonująco
przyjął, że miarodajne jest w tym względzie badanie rezonansem magnetycznym z
13.01.2022 r.
Okoliczność, że stanowisko Sądu odwoławczego nie znalazło aprobaty
obrońcy sama w sobie nie może rzecz jasna przekonywać, że doszło do naruszenia
IV KK 404/25
6
prawa o kasacyjnym charakterze. Dlatego też Sąd Najwyższy oddalił tę kasację
jako oczywiście bezzasadną, zwalniając skazanego od kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego i zasądzając obrońcy z urzędu stosowne
wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji w niniejszej sprawie.
Mając to wszystko na względzie orzeczono, jak w postanowieniu.
[WB]
[a.ł]
