IV KK 117/16

Sygn. akt IV KK 117/16

POSTANOWIENIE

Dnia 26 kwietnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Włodzimierz Wróbel

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 kwietnia 2016 r.,

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk

sprawy T. C.
‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w G. Ośrodek Zamiejscowy w R.
‎z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt V.2 Kzw […]
‎utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w J.
‎z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II 1 Ko […],

p o s t a n a w i a:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania,

2) zwolnić T.C. z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w G. - Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia 15 grudnia 2015 r., (sygn. akt V.2 Kzw […]), po rozpoznaniu zażalenia obrońcy podejrzanego T. C., zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 listopada 2015 r., (sygn. akt II 1 Ko […]), o utrzymaniu wobec podejrzanego T.C. orzeczonego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia go w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w R. w ten sposób, że z podstawy prawnej orzeczenia wyeliminowano art. 93 kk i art. 94 kk.

Od wskazanego orzeczenia Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca T. C. zarzucając mu rażące naruszenie prawa procesowego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść, to jest art. 433 § 2 k.p.k., 458 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 k.p.k. i art. 98 § 1 k.p.k. polegające na nierozważeniu i nienależytym ustosunkowaniu się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do wszystkich istotnych zarzutów podniesionych w zażaleniach obrońcy.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, umorzenie postępowania w zakresie stosowania środka zabezpieczającego i wydanie orzeczenia o zwolnieniu T.C. z zakładu psychiatrycznego.

W odpowiedzi na powyższą kasację Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przepis art. 519 k.p.k. wskazuje jedynie na następujące rodzaje orzeczeń, od których dopuszczalne jest wniesienie kasacji przez strony:

- prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie,

- prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a Kodeksu karnego.

Wobec jednoznacznego brzemienia przepisu nie jest dopuszczalne skuteczne wniesienie przez obrońcę, bądź pełnomocnika strony kasacji od postanowienia, o którym mowa w art. 204 k.k.w. Zatem kasacja pochodząca od strony w takim przypadku nie może w ogóle zostać poddana merytorycznej ocenie.

Nie oznacza to jednak, że a limine wykluczone jest zaskarżenie postanowienia tego rodzaju do Sądu Najwyższego. Może to uczynić bądź to Rzecznik Praw Obywatelskich, bądź Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Podzielić należy stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z dnia 7 lutego 2013 r. (sygn. akt II KK 144/12; www.sn.pl), że „orzeczeniami kończącymi postępowanie są nie tylko wyroki i postanowienia rozstrzygające w przedmiocie głównego nurtu postępowania, a więc m.in. wyroki skazujące, uniewinniające lub postanowienia o umorzeniu postępowania. Kończą postępowanie także prawomocne orzeczenia wydawane w innych, także pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, powodując trwałe skutki. Dotyczy to także w ograniczonym zakresie postępowania wykonawczego. Postanowienia wydawane w tej fazie postępowania podlegać mogą kontroli kasacyjnej jedynie w trybie przewidzianym w art. 521 k.p.k.”. W tym rozumieniu postanowienie o dalszym stosowaniu środka zabezpieczającego ma charakter trwały, gdyż w danym postępowaniu, na podstawie art. 204 § 1 k.k.w., status podejrzanego zostaje przesądzony definitywnie co najmniej na okres, o jakim stanowi ten przepis.

Wobec wskazanych realiów faktycznych i prawnych obrońca, jeśli uzna to za korzystne dla swojego mandanta, może zasygnalizować podmiotom władnym wnieść kasację w trybie art. 521 k.p.k. swoje zastrzeżenia, co do postępowania sądu odwoławczego w niniejszej sprawie.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec, jak na wstępie.