III KO 43/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 15 kwietnia 2025 r.
SSN Adam Roch
w sprawie P. M.
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2025 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił:
odmówić przyjęcia wniosku skazanego P. M. o wznowienie
postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 3 lutego 2025 r. P. M. wniósł o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29
grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa 210/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w
Krakowie z dnia 24 marca 2021 r., sygn. akt III K 223/19. W treści pisma szeroko
akcentował, iż w toku postępowania doszło do tworzenia przeciwko niemu
III KO 43/25
2
fałszywych dowodów, przede wszystkim sfałszowane zostały jego podpisy pod
wskazanymi w treści pisma dokumentami.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.
Powyższy przepis nakłada na sąd obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o
wznowienie postępowania pochodzącego od podmiotu nieprofesjonalnego pod
kątem tego czy nie jest on oczywiście bezzasadny. Kontrola ta ma charakter quasi
formalny, co oznacza, że w jej toku nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania
wniosku, ani też do badania jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw
wznowienia, ale do wstępnego przeanalizowania jego treści w celu ustalenia
możliwości skutecznego złożenia tego pisma. Wniosek, który jest bezzasadny w
stopniu oczywistym, musi spotkać się z odmową przyjęcia bez wzywania do
usunięcia braków formalnych. Oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie
postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna „na
pierwszy rzut oka”, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić
do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (zob. np. postanowienia Sądu
Najwyższego z dni: 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016/1/5; 6
października 2015 r., V KO 56/15, LEX nr 3530681).
Skazany chociaż formalnie wskazał w swoim wniosku o wznowienie na
podstawę opisaną w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., to jednak na podstawie treści tego
pisma wynika, że podstawy prawnej wniosku o wznowienie postępowania upatruje
w twierdzeniu, iż w związku z postępowaniem, w którym doszło do jego
prawomocnego skazania, dopuszczono się przestępstwa. Rzecz jednak w tym, że
skuteczne powołanie się na podstawę wznowieniową z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
wymaga wykazania faktu popełnienia przestępstwa i możliwości jego wpływu na
wydany wyrok. Tymczasem wniosek skazanego nie spełniał już pierwszego ze
wskazanych warunków. Warto przypomnieć, że podstawą wniosku o wznowienie
postępowania nie mogą być sugestie skazanego, iż w związku z postępowaniem
dopuszczono się przestępstwa. Zgodnie z treścią art. 541 § 1 k.p.k. czyn, o którym
mowa w art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k., musi być ustalony prawomocnym wyrokiem
III KO 43/25
3
skazującym, chyba że orzeczenie nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art.
17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 k.p.k. Skazany w żadnym ze swoich pism nie wskazuje
na konkretne orzeczenie, które mogłoby stanowić podstawę wznowienia w myśl art.
541 § 1 k.p.k. Co więcej, sam P. M. dołączył do wniosku postanowienia o odmowie
wszczęcia śledztwa (prawomocne na skutek postanowienia Sądu Rejonowego
Oświęcimiu z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Kp 9/23), wydane na podstawie
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., które nie mieści się w katalogu wskazanym w art. 541 § 1 in
fine k.p.k., ani też nie zawiera w swojej treści faktu „ustalenia przestępstwa”, o
którym mowa w tym przepisie. Skoro więc wniosek skazanego nie nawiązuje nawet
w zakresie do minimalnych wymagań podstaw wznowieniowych, należało odmówić
jego przyjęcia z uwagi na oczywistą bezzasadność.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[SOP]
[r.g]
