III KK 442/21

Sygn. akt III KK 442/21

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie B. Z. M.

skazanej z art. 586 ustawy z dnia 15.09.2000r. Kodeks spółek handlowych, art. 77 pkt 1 ustawy z dnia 29.09.1994r. o rachunkowości, 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 grudnia 2021 r.,

kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanej,

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…),
‎z dnia 5 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…),
‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w T.,
‎z dnia 24 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…),

na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2

a contrario k.p.k.

postanowił:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania;

2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazaną.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w T. b. G. (obecnie M.) została uznana winną zarzuconych jej czynów, kwalifikowanych z art. 586 ustawy z dnia 15.09.2000r. K.s.h., art. 77 pkt 1 ustawy z dnia 29.09.1994r. o rachunkowości i art. 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in., za które została skazana na karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zostało warunkowo zawieszone na okres 4 lat próby.

Sąd Apelacyjny w (…) po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej zmienił opis jednego z czynów przypisanych skazanej, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

Kasację od tego wyroku wywiodła obrońca B. Z. M., zarzucając obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez zaniechanie rozważenia wszystkich zarzutów i wniosków wskazanych w apelacji obrońcy, a w szczególności zarzutu obrazy:

- art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.,

- art. 296 ust 1 i 3 k.k.;

- art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji.

Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Kasacja okazała się niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego strona może wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko kasacji wywiedzionej z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).

W niniejszej sprawie B. Z. M. została skazana na karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. zostało warunkowo zawieszone na okres 4 lat próby. Zarzutu wskazującego na uchybienie o charakterze bezwzględnym w kasacji nie podniesiono.

Wobec tego, Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k.