III KK 325/24
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-08-29
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
III KK 325/24
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu bez udziału stron
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 sierpnia 2024 r.
sprawy D. S.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.,
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 18 października 2023 r., sygn. akt IX Ka 1954/22,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej
z dnia 15 lipca 2022 r., sygn. akt II K 304/20,
p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne;
3) zasądzić od skazanego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Z. S. kwotę 720 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku ze sporządzeniem przez jego pełnomocnika odpowiedzi na kasację.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Kielcach, wyrokiem z 18 października 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżony apelacją skazanego wyrok Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z 15 lipca 2022 r., mocą którego D. S. uznano za winnego popełnienia w ramach czynu ciągłego występku z art. 286 § 1 k.k. i za to skazano go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby i orzeczono wobec niego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 1 k.k. oraz obowiązek naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k.
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 1 i 2 k.p.k., art. 366 § 1 k.p.k. i art. 167 k.p.k. i zażądał uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
W pisemnych odpowiedziach na kasację Prokurator Rejonowy w Skarżysku – Kamiennej i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zażądali oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.
[PGW]
[ms]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)