Sąd Najwyższy

III KK 325/21

postanowienie SN z dnia 2021-11-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 325/21
Data orzeczenia2021-11-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Małgorzata Gierszon, SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący), SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 325/21

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie podejrzanego M.H. oskarżonego o przestępstwo z art. 209§1a k.k. w zw. z art. 209 § 1 k.k.

na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 22 listopada 2021 r.,

w przedmiocie wniosku oskarżonego złożonego w trybie art. 9 § 2 k.p.k. o sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej

na podstawie art. 105 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wniosku oskarżonego nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2021 r Sąd Najwyższy, w sprawie o sygn. akt III KK 325/21 po rozpoznaniu kasacji Prokuratora Generalnego w trybie art. 535 § 5 k.p.k. wydał wyrok i. – z urzędu – sporządził jego uzasadnienie.

W dniu 8 listopada 2021r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo oskarżonego w którym podniósł on, że w uzasadnieniu przywołanego wyroku w sposób błędny odmieniono jego nazwisko podczas, gdy z tej racji, iż jest ono zagranicznego pochodzenia odmianie nie podlega. Oskarżony wprawdzie nie sformułował wniosku o sprostowanie – z tego powodu – tych zawartych w uzasadnieniu „pomyłęk”, niemniej jednak treść tego pisma pozwala wnioskować, że to było jego intencją.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wbrew stanowisku oskarżonego brak jest podstaw do przyjęcia, że uzasadnienie przywołanego wyroku zawiera wskazywane przez oskarżonego „pomyłki” i w związku z tym zaistniała konieczność ich sprostowania - w oparciu o przywołaną powyżej regulację. Językoznawcy nie mają bowiem wątpliwości, iż nazwiska w języku polskim należy odmieniać. Niezależnie od tego nawet, gdyby – wbrew regułom zawartym w słownikach poprawnej polszczyzny założyć, że w przypadku oskarżonego jest inaczej , to wówczas dalej byłoby brak podstaw do prostowania owych „pomyłek”, z tego względu, że nie mają one charakteru „oczywistego”, a tylko takie podlegają procedurze prostowania. Z tego powodu postanowiono jak wyżej.

Zapytaj AI o to orzeczenie