WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 sierpnia 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)
‎SSN Jacek Błaszczyk
‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)

Protokolant Katarzyna Gajewska

w sprawie F. O. skazanego za czyn z art. 191 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron

w dniu 24 sierpnia 2023 r.

kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim

z dnia 16 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 679/22

uchyla zaskarżony wyrok w punktach V i VI i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Drawsku Pomorskim do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

F. O. został oskarżony o to, że:

1.w dniu 2 października 2021 r. w D. przy ul. […] w sklepie X. działając wspólnie i w porozumieniu z J. D. groził pracownikowi ochronny E. E. pozbawieniem życia w celu zmuszenia go do zaniechania zatrzymania i przekazania Policji, tj. o czyn z art. 191 § 1 k.k.

2.w dniu 2 października 2021 r. w D. przy ul. […] w sklepie X. działając wspólnie i w porozumieniu z J. D. znieważył słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe pracownika ochrony E. E., tj. o czyn z art. 216 § 1 k.k.

3.w dniu 2 października 2021 r. w D. przy ul. [...] w sklepie X. dokonał uszkodzenia drzwi przesuwnych wewnętrznych oddzielających wiatrołap od części sklepu poprzez kopanie i otwieranie ich na siłę powodując wygięcie silnika elektrycznego służącego do przesuwania tych drzwi oraz uszkodził drzwi od pomieszczenia biurowego poprzez pchnięcie ochroniarza na drzwi do tego pomieszczenia, powodując ich wygięcie co uniemożliwia ich swobodne otwieranie i zamykanie czym spowodował szkodę o wartości 14405,76 zł na szkodę M. Spółka z o.o. D. ul. […], tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 679/22, Sąd Rejonowy w Drawsku Pomorskim:

1. oskarżonego F. O. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie pierwszym aktu oskarżenia czynu, tj. występku z art. 191 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 191 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

2.uznał oskarżonego F. O. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia czynu, tj. występku z art. 216 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1, § 1a pkt 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin, w stosunku miesięcznym;

3.na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonemu F. O. okres zatrzymania w sprawie od dnia 02 października 2021 roku od godz. 20:15 do dnia 03 października 2021 r. do godz. 17:25 i uznał za wykonaną karę ograniczenia wolności, w ilości 2 (dwóch) dni;

4.uznał oskarżonego F. O. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie trzecim aktu oskarżenia czynu, tj. występku z art. 288 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 288 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;

5.na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego F. O. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 2 k.k. warunkowo zawiesił na okres 4 (czterech) lat próby;

6.na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddał oskarżonego F. O. pod dozór kuratora;

7.na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego F. O. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej M. Spółka z o.o. w D. kwoty 14405,76 (czternastu tysięcy czterystu pięciu i 76/100) złotych.

Wyrok zawiera również rozstrzygnięcia dotyczącego innego oskarżonego oraz w przedmiocie kosztów procesu.

Od powyższego wyroku żadna ze stron nie wywiodła apelacji i uprawomocnił się on w dniu 24 stycznia 2023 r.

Od tego orzeczenia kasację wywiódł Prokurator Generalny, który zaskarżył je na niekorzyść oskarżonego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 69 § 1 k.k. polegające na warunkowym zawieszeniu na okres próby wynoszący 4 lata wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności w sytuacji, gdy stosownie do brzmienia wskazanego przepisu sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, a zaskarżonym wyrokiem wobec F. O. została orzeczona kara łączna przekraczająca ten wymiar.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w odniesieniu do oskarżonego F. O. w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Drawsku Pomorskim.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja, z przyczyn wskazanych poniżej, okazała się oczywiście zasadna.

Zgodnie z art. 69 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Oznacza to, że w sytuacji, gdy przypisane oskarżonemu przestępstwa zostały popełnione po 1 lipca 2015 r., nie istnieje możliwości zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności przekraczającej rok, orzeczonej na podstawie kar jednostkowych wymierzonych za te czyny. Autor kasacji ma zatem rację, że decyzja o warunkowym zawieszeniu wykonania łącznej kary pozbawienia wolności zapadła z rażącą obrazą art. 69 § 1 k.k.

Mając na uwadze wynikający z kasacji zakres zaskarżenia prawomocnego wyroku oraz treść art. 447 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone orzeczenie w tej części, w której zamieszczono w nim rozstrzygnięcia o wymiarze łącznej kary pozbawienia wolności i zastosowaniu, w stosunku do tej kary, środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary, a nadto rozstrzygnięcie o oddaniu oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (pkt V i VI wyroku) i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Drawsku Pomorskim do ponownego rozpoznania.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, we wskazanym wyżej zakresie, Sąd Rejonowy powinien ponownie orzec o karze łącznej, pamiętając o tym, że od dnia 24 czerwca 2020 r. sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.

[SOP]

[ms]