II ZO 5/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 4 września 2025 r.
SSN Marek Siwek (przewodniczący)
SSN Tomasz Demendecki (sprawozdawca)
SSN Maria Szczepaniec
Protokolant Kamila Zacharz
przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w K. -
Sędziego Sądu Okręgowego w K. M. W.
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu w dniu 4 września 2025 r.
w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w S. X. Y., obwinionej o popełnienie
przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o
ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.), po rozpoznaniu
w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2025 r.
wniosku obrońcy obwinionej z dnia 12 października 2020 r. o wznowienie
postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z
dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18
na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art.
128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
postanowił:
wniosek pozostawić bez rozpoznania
Tomasz Demendecki Marek Siwek Maria Szczepaniec
UZASADNIENIE
II ZO 5/22
2
Sędzia Sądu Rejonowego w S. X. Y. została obwiniona o to, że: w dniu 21
maja 2017 r. w C. na skrzyżowaniu ulic […], […] i […] prowadziła po drodze
publicznej samochód osobowy marki S. o numerze rejestracyjnym […], znajdując
się w stanie nietrzeźwości, to jest 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
czym uchybiła godności urzędu tj. o przewinienie służbowe w rozumieniu art. 107 §
1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z
2016 r. poz. 2062, ze zm.).
Wyrokiem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt […], Sąd Apelacyjny-Sąd
Dyscyplinarny w K.:
1) uznał obwinioną za winną tego, że w dniu 21 maja 2017 r. w C. na skrzyżowaniu
ulic […], […] i […] prowadziła po drodze publicznej samochód osobowy marki S. o
numerze rejestracyjnym […] znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest 1,20 mg/l
alkoholu w wydychanym powietrzu, czym uchybiła godności urzędu. tj. o
przewinienia dyscyplinarnego w rozumieniu art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.)
i za to, na podstawie art. 107 § 1 w związku z art. 109 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27
lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062,
ze zm.) orzekł wobec niej karę dyscyplinarną złożenia z urzędu;
2) na podstawie art. 133 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.) obciążył kosztami
postępowania dyscyplinarnego Skarb Państwa.
Powyższe rozstrzygnięcie w całości zaskarżyła obrońca obwinionej.
Wyrokiem Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn.
akt II DSS 8/18, utrzymano w mocy zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego-Sądu
Dyscyplinarnego w K. z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt […], obciążając kosztami
postępowania dyscyplinarnego Skarb Państwa.
Pismem z dnia 12 października 2020 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego)
obrońca sędzi X. Y. wystąpiła z sygnalizacją o podstawie wznowienia postępowania
„celem uzyskania pewności”, czy w świetle uchwały składu połączonych Izb:
Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia
23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20, powinny zostać wznowione
postępowania prowadzone przed Sądem Najwyższym Izbą Dyscyplinarną o sygn.
II ZO 5/22
3
akt I DO 7/19 oraz sygn. akt II DSS 8/18, celem usunięcia bezwzględnej przyczyny
odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a w konsekwencji przesądzenia, czy
postępowanie karne przeciwko niej przed Sądem Rejonowym w C. może się toczyć.
Postanowieniem Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z dnia 15 grudnia 2020 r.,
sygn. akt II DO 111/20, stwierdzono brak podstaw do wznowienia z urzędu
postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019
r., sygn. akt II DSS 8/18 oraz uchwałą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z
dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I DO 7/19.
W okresie od momentu wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie
ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz.
1259), tj. od dnia 15 lipca 2022 r. do dnia 15 stycznia 2023 r. nie złożono wniosku o
wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29
stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przed
Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną i zakończonego prawomocnym wyrokiem
z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18, jako niedopuszczalny, należało
pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie
Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259) sędziemu,
w stosunku do którego wydany został przez Sąd Najwyższy w składzie którego brał
udział sędzia Izby Dyscyplinarnej, prawomocny wyrok dyscyplinarny lub podjęta
została uchwała prawomocnie zezwalająca na pociągnięcie sędziego do
odpowiedzialności karnej, przysługuje wniosek o wznowienie postępowania, który
składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie powołanej ustawy.
Wskazać należy, iż wnioskujący nie wystąpił z wnioskiem o wznowienie
postępowania w terminie przewidzianym w powołanej wyżej ustawie, a uprzednio
złożony wniosek o wznowienie postępowania po wejściu w życie powołanych
regulacji (15 lipca 2022 r.) został pozbawiony podstawy formalno-procesowej.
Odnotowania wymaga przy tym, iż - wbrew twierdzeniom obrońcy obwinionej –
wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego
z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18, jak również wniosek o wznowienie
II ZO 5/22
4
postępowania zakończonego uchwałą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z
dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I DO 7/19, został rozpoznany postanowieniem Sądu
Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt II DO 111/20,
którym to stwierdzono brak podstaw do wznowienia z urzędu obu postępowań.
Na marginesie odnotowania wymaga, iż przepisy stanowiące podstawę wznowienia
postępowania z urzędu, na które powołuje się wnioskujący, tj. art. 542 § 3 k.p.k. w
zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem
kwestia wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Najwyższego, w składzie którego brał udział sędzia Izby Dyscyplinarnej, została
uregulowana w przepisach szczególnych, tj. uprzednio wspomnianym art. 18 ust. 1
ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz
niektórych innych ustaw. Ustawa ta weszła w życie z dniem 15 lipca 2022 r., zatem
sześciomiesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania na
wskazanej podstawie wznowieniowej upłynął w dniu 15 stycznia 2023 r.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
[M. T.]
[r.g.]
Tomasz Demendecki Marek Siwek Maria Szczepaniec
