II ZK 80/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Siwek
Dnia 3 lutego 2026 r.
w sprawie lekarza P. Z.
obwinionego z art. 8 Kodeksu etyki lekarskiej, art. 4 ustawy o zawodach lekarza i
lekarza dentysty w zw. z art. 53 ustawy o izbach lekarskich i innych
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 3 lutego 2026 r.
wniosku obrońcy obwinionego o wstrzymanie wykonania prawomocnego
orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 112 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich
postanowił:
wstrzymać wobec lekarza P. Z. wykonanie prawomocnego
orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 6 czerwca 2024 r.,
[…], utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu
Lekarskiego […] z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt […], do czasu
rozpoznania kasacji
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy obwinionego lekarza P. Z.
od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 6 czerwca 2024 r., […],
utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego […] z dnia 13
listopada 2023 r., sygn. akt […], którym:
1. za czyn z art. 8 Kodeksu etyki lekarskiej i art. 4 ustawy o zawodach lekarza i
lekarza dentysty wymierzył obwinionemu karę zawieszenia prawa
wykonywania zawodu na okres jednego roku;
II ZK 80/25
2
2. za czyn z art. 1 ust. 3 Kodeksu etyki lekarskiej wymierzył obwinionemu karę
zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres półtora roku;
3. za czyn z art. 28 Kodeksu etyki lekarskiej, art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o
zawodach lekarza i lekarza dentysty, art. 24 ust. 1 i art. 25 ust. 1 o prawach
pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta wymierzył obwinionemu karę pieniężną
w wysokości czterokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw na rzecz G.;
4. za czyn z art. 26 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw
Pacjenta wymierzył obwinionemu karę nagany.
W kasacji obrońca podniósł zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa,
tj.: art. 6 i art. 117 § 2 i 2a k.p.k. w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich;
art. 83 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich; art. 85 § 1 k.k.
w zw. z art. 568a § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich;
art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 112 ust. 1 ustawy o izbach
lekarskich. Podniósł także zarzut rażącej niewspółmierności kar wymierzonych
obwinionemu za czyny opisane w pkt 1-3 zaskarżonego orzeczenia. Nadto, na
podstawie art. 532 § 1 k.p.k., obrońca złożył wniosek o wstrzymanie wykonania
prawomocnego orzeczenia wobec tego obwinionego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest zasadny.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przepis powyższy nie
wskazuje wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie
wykonalności zaskarżonego orzeczenia, jednakże nie ma wątpliwości co do tego,
że powinno ono mieć miejsce w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi
okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem
skargi kasacyjnej spowodowałoby dla obwinionego nieodwracalne następstwa. Z
tego typu następstwami może się natomiast wiązać fakt wykonania kary w relacji do
rangi i doniosłości sformułowanych w kasacji zarzutów, przy uwzględnieniu
zarazem czasu rozpoznania kasacji.
II ZK 80/25
3
Uwzględniając treść zarzutów kasacyjnych, należało stwierdzić, że nie
przesądzając sposobu jej rozpoznania, na obecnym etapie postępowania zasadne
jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia i dlatego Sąd Najwyższy
postanowił, jak w sentencji.
[M. T.]
[r.g.]
Marek Siwek